ขอกลับมาอีกครั้ง

ฺBack of the blogger คำ ๆ นี้ได้เขียนไว้ก่อนหน้านี้ โดยสัญญาว่าจะเขียนบล๊อกหลังจากห่างหา่ยไปนาน แต่ก็ทำได้ไม่นานนัก ก็หายไปอีก อาจจะเป็นอย่างนี้ไปจะไม่รู้กี่ครั้งก็ยังไม่รู้ นี่แหละคือสัจจะธรรม คงยังบอกไม่ได้ว่าจะเขียนไปได้อีกนานเท่าไร เพราะเนื้อหาคือคิดอย่างไรเขียนไปอย่างนั้น ตอนนี้เขียนไปได้แล้ว 171 เรื่องจาก record ด้วยความเป็นจริงแล้วน่าจะได้สัก 500 เรื่องแล้ว แต่ก็ช่างเถอะเรื่องต่อไปนี้เป็นลำดับที่ 172 ก็แล้วกัน

ที่หายไปดูเหมือนมันไม่มีแรงบันดาลใจอะไรในทำนองนั้นแหละ ก็เลยทิ้งไปเฉย ๆ แต่ก็ยังนึกว่าจะต้องกลับมาเขียนอีกสักวัน ถ้าถามว่าจินตนาการหดหายไปหรือไม่ ก็ดูเหมือนว่าไม่ได้หดหายไปไหน แต่ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ตรงที่จากที่ใช้จินตนาการมาก มาใช้ความจริง (fact) มากขึ้น คงเป็นวิวัฒนาการมั่ง ต้องปล่อยมันไปตามที่ตั้งใจไว้ ก็แล้วกัน ใช้คำว่าก็แล้วกันอีแล้ว

จากเส้นทางมนุษย์เงินเดือน ที่ตั้งใจจะไปทำนาแม้ตัวเองจะมีอายุอยู่บ้างแล้ว เมื่อมาทำนาจริงก็พบว่า งานนี้เราน่าจะมาทำตั้งแต่เมื่อ 10 ปีที่แ้ล้ว แต่อย่างว่านั่นแหละความอยากกับความเป็นจริงนั้นมักไม่ลงตัวกัน มีหลายอย่างยังไม่ลงตัว เมื่อมาทำแล้วสิ่งที่พบคืออะไร จากนักทฤษฏีการทำอะไรดูมันง่ายไปหมดไม่เห็นจะต้องมีปัญหาอะไรเลย ยิ่่งเป็นนักคิด นักจินตนาการ(อย่างเราแล้ว)ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ แต่สำหรับงานจริง ๆ มันไม่ใช่อย่างนั้น มันมีอุปสรรค ข้อจำกัด (constrains) มากมาย นี่แหละชีวิตจริง ๆ ก็ได้แต่คิดว่าในมหาวิทยาลัยควรมีการฝึกเช่นนี้ที่เรียกว่า Leaning by Doing ตอนที่มีหน้าที่โดยตรงก็พยายามทำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก ตอนนี้ก็ยังมีส่วนอยูบ้าง คงได้ใช้ทฤษฏีกับปฏิบัติถ่ายทอดไปสู่คนรุ่นต่อไป แม้จะได้ไม่มากนักก็ตาม

ขอเล่าเรื่องประสบการณ์การทำนาบ้าง จริง ๆ แล้วปีนี้เป็นปีที่ 3 ของการทำนา ปีแรกที่ยังไม่ได้ทำเต็มตัว แต่ก็เต็มไปด้วยพลังตามรูปแบบของนักทฤษฏี ทำอะไรไปได้บ้างเป็นประสบการณ์ที่ดี เช่นการทำนาโยนเป็นต้น แล้วจะเล่าที่หลังว่าเหมาะกับอีสานบ้านเรามากน้อยแค่ไหน ปีที่ 2 การเตรียมความพร้อมของพื้นที่ยังไม่ลงตัวประกอบกับฝนฟ้าอากาศไม่ได้เป็นไปอย่างที่ต้องการ ทำหลากหลายรูปแบบเพื่อแก้ปัญหา ก็พอได้ข้าวมากินบ้างและน่าจะคุ้มปี แต่ที่แน่ ๆ คือข้าวอินทรีย์ 100 เปอร์เซนต์ (ดำเอง เกี่ยวเอง ฟาดเอง สีเอง และก็กินเอง) เป็นข้าวกล้อง 100 % บอกตรง ๆ เลยว่าข้าวกล้องก็คือยาขนาดเอกทีเดียว ครั้งที่ 2 นี้ได้ประสบการณ์เยอะ ปีนี้ถือว่าเป็นปีที่ 3 ในสภาพพื้นที่แ้ล้วถือว่าลงตัว แต่ก็มี constrain อยู่ไม่น้อย ถามว่าท้อไหม? บอกได้คำเดียวว่ายากสส์…..

กระบวนการคิดชาวนาได้เปลี่ยนไป จากการทำนาดำที่ใช้ควาย มาเป็นควายเหล็ก แต่เดี่ยวนี้จะไม่เจอแล้ว จะเจอแต่แทรกเตอร์ จากนาดำก็มาเป็นนาหว่าน ในระหว่างนั้นก็มีเทคโนโลยีการทำนาต่าง ๆ ที่ถูกนำเสนอเพื่อให้คนทดลอง เช่นนาโยนบ้าง นาต้นเดียวบ้าง แต่ดูเหมือนสุดท้ายจะมาลงตัวที่นาหว่าน แม้ว่าใครจะทำวิจัยอะไรแล้วก็ตามว่าน่าหว่านได้ผลผลิตน้อยที่สุด แต่มันง่ายน่ะ (หรือมักง่ายก็ไม่รู้) เราก็เอากะเขาด้วย

เมื่อกระบวนการคิดเปลี่ยนไปอย่างนี้ แต่ละคนก็เริ่มทำนาตั้งแต่เมษายน ตั้งแต่ฝนไม่ตก (ไอ้เรายังเซ่อซ่าอยู่ไหนไม่รู้) เรายังตามเขาไม่ทันเลย เมื่อความต้องการรถไถนามีมาก รถไถนาออกมาเท่าไหร่ก็ไม่พอกับความต้องการ เราก็ได้รับผลเช่นเดียวกันคือหารถไถนายากกว่าหาทองคำเสียอีก นี่หรือที่เรียกว่ากระบวนการคอขวด (bottle neck) ด้วยกระบวนการคิดที่เหมือนกันได้สร้างความโกลาหลวุ่นวายอยู่ไม่น้อย เราก็ได้รับผลไปด้วย แต่ด้วยเนื้อหาของกระบวนการคิดแล้วเราคิดต่าง แน่นอนนี่คือบทประสบการณ์ ถ้าไม่เอาตัวเข้าไปสัมผัสโดยตรงแล้วจะรู้อะไรหรือ?

มาถึงตัวเอง ถ้าเราจะต้องทำนาแล้วต้องมารอรถไถ รอฝนฟ้า (อาจจำเป็นต้องรอเหมือนกัน) ไม่รู้เราจะต้องออกมาทำนาทำไม อยู่เป็นนักทฤษฏีกินเงินเดือนอยู่เฉยไม่ดีกว่าหรือได้หลายตังค์อยูนะ หลังจากนั้นก็ไม่เห็นต้องทำนาก็ได้ เชื่อว่ายังมีกินอยู่จนตลอดชีวิตตามแบบของข้าราชการบำนาญ แต่เพราะตัวเองต้องการพิสูจน์ความคิดต่างของตัวเอง จึงต้องมาทำด้วยตัวเอง จะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่างานทำนานั้นเป็นงานที่สนุก ไม่เป็นอย่างที่ชาวนาคนส่วนใหญ่คิดและเป็น แล้วคงจะได้เล่าอะไรผ่าน blog นี้แหละ

สุดท้าย Blog นี้หรืองานเขียนนี้อาจจะไม่มีคุณค่าอะไรสำหรับคนอื่น แต่สำหรับตัวเองแล้วถือว่าเป็นงานบันทึกก็แล้วกัน และ blog นี้ไม่ใช่มีแต่เรื่องทำนาเท่านั้น ยังจะมีงานเขียนในรูปแบบอื่นอีกมากมาย ตามสไตล์ของผู้เขียนที่ว่า คิดอย่างไรเขียนไปอย่างนั้น

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Myself (ข้าฯเอง). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s