เย้…ไม่ต้องซื้อเสื้อผ้าต่อไปอีกแล้ว 50 ปีข้างหน้า

ได้ยินปราชญ์หลายบอกคนว่า หลายคนมีเสื้อผ้าในตู้สามารถที่จะใช้ได้ถึง 50 ปีก็ยังไม่หมด เราก็น่าจะอยู่ในกลุ่มนั้นเหมือนกัน จริง ๆ แล้วไม่ค่อยได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ ๆ ใส่เท่าไหร่ แต่ที่มีขึ้นมาเรื่อย ๆ ที่ได้จากที่มีคนแจกให้บ้าง คนใกล้ชิดซื้อให้บ้าง ซื้อเองบ้างแต่ก็ไม่มาก ซื้อเท่าที่จำเป็นต้องใช้ แต่ไป ๆ มา ๆ เสื้อผ้าก็เต็มตู้แล้ว(ขนาดแจกบ้างแล้วนะ) ขณะทำงานอยู่ ความจำเป็นในหน้าที่การงานจำเป็นต้องมีเสื้อผ้าใส่ให้สมสถานะภาพหน่อย แต่เมื่อออกจากงานมาแล้วและไม่ได้อยู่ในตำแหน่งนั้นแล้ว ความจำเป็นที่จะต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่ก็ไม่มี คงจะต้องพิสูจน์กันบ้างแล้วล่ะว่า เสื้อผ้าที่มีอยู่นั้นจะใช้ได้ถึง 50 ปีหรือเปล่า?

ความเป็นไปได้น่าจะมีอยู่บ้าง เสื้อผ้าที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ที่เก่าแก่ที่สุด น่าจะเป็นชุดวอร์อายุประมาณ 30 ปี ยังใช้ได้ดีอยู่ แต่ก็ไม่ได้ใช้บ่อยนัก จะใช้ตอนหน้าหนาวเป็นส่วนใหญ่ กางเกงยีนก็มีอายุประมาณนั้น ตัวที่มีอายุมากที่สุดเริ่มหงอก และก็ขาดบ้างแล้ว แต่สำหรับคนรักยีนส์ ถ้าเห็นคงต้องบอกว่าจ๊าปส์.. แน่นอนเลย ต่อไปนี้เสื่้อผ้าบางตัวที่ไม่ค่อยได้ใช้คงต้องทยอยเอาออกมาใช้บ้างแล้ว ใส่ไปแล้วมันอาจจะเก่าหรือขาดบ้างคงไม่เป็นไรนะ

พูดถึงเรื่องนี้ก็อดนึกถึงเรื่องหนึ่งไม่ได้ เมื่อประมาณ 5 ปีก่อน ไปเยี่ยมลูกที่ กทม. แล้วก็เข้าไปศูนย์การค้าแห่งหนึ่ง แม่ลูกเขาก็ shopping กันไป เราก็เดินชมของไปเรื่อย ๆ ไม่รู้อย่างไรเจอลุงคนหนึ่ง อายุน่าจะประมาณ 60 ต้น ๆ ใส่กางเกงขาสั้นเก่าแต่คงไม่มาก เสื้อยืดเก่า ๆ แถมขาดเสียอีก แต่ทุกอย่างสะอาด แถมลุงคนนั้นมีลักษณะภูมิฐานไม่น้อย เดินเตร่ ๆ ใกล้ ๆ เรา คงรอญาติไป shopping เหมือนกัน เราเห็นแล้วรู้สึกชอบรูปแบบของการแต่งตัวทันที ไม่รู้ว่ามันจะจูนคลื่นอะไรตรงกันหรือเปล่า ขณะที่เดินดูของใกล้กัน เราได้มีโอกาสพูดคุยกับลุงคนนั้น ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนที่ทักกันก่อน แต่เรารู้สึกว่าเหมือนกับคุยกับญาติอย่างนั้นแหละ แล้วเราก็คิดว่าวันหนึ่งเราอาจจะมีโอกาสทำแบบนี้เช่นบ้าง

วันเกษียณราชการ ก็ได้เสื้อผ้าบางส่วนเป็นของที่ระลึก เป็นเสื้อม่อฮ่อม ผ้าขาวม้า เพราะเราประกาศว่าเราจะออกไปทำนา ซึ่งเพื่อน ๆ คิดว่าเสื้อม่อฮ่อมนั่นแหละเหมาะสำหรับการทำนา แต่เขาหารู้ไม่ว่าเราใส่เสื้อตัวละเป็นพันไปทำนา แต่เสื้อเหล่านั้นใส่มาแล้วหลายปี จนจะใส่ไปทำงานก็ไม่กล้าเพราะมีบางส่วนที่ขาด และก็ดูภาพรวมแล้วมันเก่าสุด ๆ แต่สำหรับใส่ทำนาแล้ว กลับกลายเป็นชุดที่สง่างามที่สุด ระวังเถอเสื้อราคาแพงทั้งหลายที่แขวนอยู่ในตู้ เจ้าจะต้องโดนใส่ทำนาในไม่เกิน 50 ปีแน่

ก็ว่าไป ถ้าเราไม่ต้องซื้อเสื้อผ้าเลยใน 50 ปีข้างหน้าและยังมีชีวิตอยู่ เราน่าจะอายุร้อยกว่าปี โอ้ย…ถ้าจะให้มีอายุเป็นร้อยก็คงไม่ไหว เอาเป็นว่าตั้งใจจะไม่ซื้ออย่างน้อยก็ 5 ปีข้างหน้าก่อนก็แล้วกัน ขอตัดเอาเลข 0 ออกก่อน เดี๋ยวมันจะเวอร์เกินไป

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Anything (สัมปะปิ-ไร้สาระ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s