THINK BIG – do small

ไปศูนย์การค้าที่ไร ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเข้าร้านหนังสือ ไม่รู้เป็นอะไรชอบจริง ๆ เห็นชื่อหนังสือมากมายที่กำลัง Hit น่าจะเรื่องของธรรมะเพื่อสอนให้คนมีความสุข ผู้เขียนคงจะเห็นว่าคนในโลกนี้กำลังมีความทุกข์กันมาก ก็จะไม่ทุกข์อย่างไร มันใกล้กลียุคเข้าเต็มที่แล้ว ในขณะเดียวกันก็มีหนังสืออีกกลุ่มหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะตรงกันข้ามกับกลุ่มธรรมะ นั่นคือสอนให้รวย เพราะเขาเห็นว่าคนในโลกนี้เป็นคนจน โดยเอาเทคนิคของเศรษฐีต่าง ๆ ที่ทำให้ตัวเองรวยแล้วมาให้ศึกษา สอนวิธีการรวยด้วยวิธีโน้น ด้วยวิธีนี้ ก็ได้แต่คิดว่าถ้ารวยแล้วมันจะมีความสุขหรือ หรือใครที่สามารถประกาศตนเองว่าตัวเองรวยแล้วหรืออยากจะรวยและมีความสุข ช่วยบอกหน่อยเถอะเพราะกำลังค้นหา

แต่สำหรับบทความสั้น ๆ นี้ เขียนขึ้นเพื่อที่จะเล่าถึงประสบการณ์ตัวเองและที่ได้ฟังมาว่า เมื่อทำแล้วจะมีความสุขได้ หนังสือที่มีชื่อคล้าย ๆ กันเช่นเขาบอกว่า “คิดใหญ่ ไม่คิดเล็ก” ไม่ได้อ่านแต่ก็คิดว่าถ้ามัวแต่คิดแล้วมันจะสำเร็จได้อย่างไร ไม่ว่าจะคิดเล็กหรือคิดใหญ่ ดังนั้นจึงเสนอให้ทำเล็ก ๆ ไปก่อน ทำเท่าที่ทำได้ แล้วมันจะใหญ่ได้ดังที่เราคิดใหญ่ไว้

ในตำราพิชัยสงคราม ถ้าต้องการเข้ายึดเมืองของฝ่ายตรงกันข้าม(คิดใหญ่) สิ่งแรกที่เขาทำก็คือการค่อย ๆ ตีเมืองเล็กเมืองน้อย(ทำเล็ก ๆ) ให้ได้ชัยชนะเสียก่อน จริง ๆ การเข้าตีไม่ได้หมายถึงเฉพาะตีรันฟันแทงเท่านั้น การเอามาเป็นพวกก็ถืออยู่ในกลุ่มนั้นด้วย เมื่อได้เมืองเล็กเมืองน้อยเป็นพวกแล้ว การจะเข้าตีเมืองใหญ่นั้นก็ไม่ยากเพราะเมืองใหญ่ได้กลายเป็นเมืองเล็กไปแล้ว การที่จะคิดใหญ่และทำใหญ่นั้นโอกาสมีสำเร็จไม่สำเร็จห้าสิบห้าสิบ เช่นการทำรัฐประหาร ทำแล้วจะยั่งยืนหรือเปล่ายังไม่รู้

ย้อนมาถึงการปฏิบัติธรรมก็เช่นเดียวกัน ถ้าเราคิดใหญ่ที่ต้องการเป็นพระอรหันต์ สิ่งที่ควรทำอันดับแรก ก็ควรเอาชนะกิเลสตัวเล็กตัวน้อยไปก่อน เช่นการเลิกติดสิ่งมอมเมาต่าง ๆ ศีลเริ่มต้นตั้งแต่ศีล 5 ถ้าไม่ได้ก็เอา 1 ข้อไปก่อน ค่อนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ได้ครบก็เพิ่มเป็นศีล 8 หรือศีลสูงกว่าไปเรื่อย ๆ แล้วสักวันหนึ่งที่เราคิดใหญ่ไว้ก็จะไม่เป็นเรื่องใหญ่อีกต่อไป

เขียนเรื่องนี้มาเพื่อเตือนตัวเองเป็นหลัก ใครจะได้ประโยชน์บ้างก็ไม่เป็นไร รู้สึกว่าตัวเองก็คิดใหญ่อยู่นะ คิดอะไรนั้นเอาไว้บอกในโอกาสอันควรก็แล้วกัน แต่ที่เป็นรูปธรรมชัดเจนคือเรื่องของการทำงาน โดยเฉพาะทำนา ทำสวน ตั้งใจหรือคิดใหญ่ว่าจะได้สวนที่สวยงามมีผลไม้หลากหลาย นาที่มีข้าวงาม แต่วัน ๆ ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรใหญ่ แต่ทำเล็ก ๆ เช่นไปนาก็ถือจอบไปด้วย เดินรอบ 1 รอบก็มีอะไรทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปเรื่อย ๆ ถ้ามีมีดมีพร้าไปด้วย ก็จะมีอะไรทำเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นกัน ดูแล้วการทำนาทำสวนก็ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่อะไร ไม่เห็นมีอะไรหนักหนาที่หลาย ๆ คนกลัวกัน

ในฐานะเป็นนักวิชาการก็อ่านตำรามาเยอะ พบว่าหลายอย่างเรามีการคิดกันใหญ่โต หรือที่เราเรียกว่า PLANNING คือแพลนแล้วนิ่งนั่นเอง สุดท้ายก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น แพลนนะแพลนได้จะใหญ่แค่ไหนไม่มีใครว่า แต่ทีสำคัญคือก็คือต้องทำเลย ทำอะไรที่ทำได้ก็ทำไปก่อน แล้วที่แพลนใหญ่ ๆ ไว้มันจะไม่นิ่ง แล้วมันต้องสำเร็จแน่นอน

สำหรับตัวเองแล้วขอทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดู ๆ ว่าไม่สำคัญนี่ไปก่อนก็แล้วกัน ก็หวังว่าที่คิดใหญ่ไว้ น่าจะสำเร็จได้สักวัน

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s