คนทำนา – เย้..มีเพื่อนเพิ่มขึ้นแล้ว

จากรายงานข่าวจากงานวิจัยสำนักไหนก็ไม่รู้ จำไม่ได้เพราะฟังจากวิทยุ สถิติบอกว่า ปีนี้ (2554) มีเปอร์เซนต์คนตกงานมากขึ้น โดยเฉพาะผู้ที่จบในระดับอุดมศึกษามีมากที่สุด โดยเฉพาะในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ส่วนผู้ที่รับการศึกษารองลงมากลับมีเปอร์เซนต์การตกงานน้อยลงตามลำดับ ผู้ที่ไม่เรียนเลยกลับตกงานน้อยสุด เอะ..นี่มันอะไรกัน หรือว่าการศึกษาเราผิดทาง ช่างมันเถอะเพราะผู้ที่รับผิดชอบทางด้านการศึกษาล้วนจบเมืองนอกเมืองนามาทั้งนั้น ฉลาด ๆ กันทั้งนั้น แต่ส่วนที่น่าสนใจกว่านั้น คือมีคนที่มีการศึกษาหันมาสนใจด้านการเกษตรมากขึ้น 

วันนี้รู้สึกสบายใจเป็นอย่างมาก เพราะหลังจากได้ยื่นไปลาออกจากราชการเพื่อไปทำนาแล้ว แม้ใบลายังไม่ได้รับการอนุมัติเพราะติดค้างโครงการวิจัยที่ยังไม่ได้เคลียร์ วันนี้ก็ได้ทำการไปแล้ว จะอนุมัติวันไหน ไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่เราก็ได้ปลดห่วงออกไปแล้ว ยิ่งได้ข่าวเรื่องของคนจบในระดับอุดมศึกษาสนใจกลับมาทำเกษตรกรรมมากขึ้น ก็ดีใจว่าเราได้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นแล้ว อย่างน้อยเราก็เป็นหนึ่งล่ะที่ไปเพิ่มจำนวนผู้ที่ทำอยู่แล้ว

ย้อนมาถึงเรื่องการศึกษาสักหน่อย แม้เราจะอยู่ในวงการศึกษา ก็รู้สึกอึดอัดใจอยู่ตลอดเวลา พูดไปก็เหมือนกับคนบ้า ถ้าไม่พูดก็จะหาว่าเราไม่มีความคิด ก็พูดบ้างในโอกาสอันสมควร เห็นว่าการศึกษามันเพี้ยนไปตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว ยิ่งยุคนี้(2554) จะมีการแจก taplet ให้เด็กอนุบาล โอ้ย…แล้วพอโตขึ้นจะให้พวกนี้ไปทำอะไร ตกงานหรือ? แต่คนคิดแบบนี้ร่ำรวยและก็ได้ตายไปแล้ว คนที่แก้ปัญหาต่อไปต้องรับกรรมต่อ

เห็นเด็กข้างบ้านต้องตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อจะไปโรงเรียนตอน 6 โมงครึ่ง แล้วเด็ก ๆ ไปเรียนเอาอะไร ซึ่งเวลาดังกล่าวเด็กควรจะได้นอน และเล่น สร้างความสัมพันธ์กับครอบครัว แต่นี่เอาเด็กไปใส่กล่องผลที่ออกมาก็คงไม่ต่างอะไรกับแตงโมสี่เหลี่ยม เด็ก ๆ รุ่นนี้บางคนก็เริ่มเรียนพิเศษกันแล้ว ไม่เว้นแม้แต่ลูกคุณหมอทั้งหลาย รวมทั้งลูกดอกเตอร์ด้วย แล้วพวกนี้ไม่มีความสามารถสอนลูกตัวเองได้หรือ? พอโตขึ้นก็เช่นเดียวกันเรียนพิเศษกันเป็นแถว แล้วโรงเรียนมีไว้ทำไม? แต่อย่าไปแตะกับธุระกิจหมื่นล้านนี้นะ คอขาดแน่

ถ้าให้วิจารณ์การศึกษาในระดับอุดมศึกษา ก็ได้คงมีเรื่องที่จะให้วิจารณ์มากมาย ในฐานะตัวเองก็รับผิดชอบ ก็ทำเท่าที่จะทำได้ มั่นใจว่าถ้าเด็กทำอย่างที่เราแนะนำพวกเขาจะไม่มีวันตกงานเลย เอาละช่างมันโลกนี้ไม่ใช่ของเราคนเดียว แต่ผลมันก็เริ่มออกมาแล้ว และเป็นผลดีด้วยคือเราได้มีเพื่อนทำงานเกษตรกรรมมากขึ้น นั่นคือเราจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

 

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in KonTamNa (คนทำนา). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s