นี่…หรือเปล่าที่โลกกำลังขาดแคลน

ข้อเขียนนี้จะช้าไปบ้าง แต่คงไม่เป็นไร เพราะสิ่งที่จะเขียนก็ยังทันสมัยอยู่เสมอ ยิ่งในยุคปัจจุบัน

วันที่ 20 สิงหาคม 2554 บังเอิญเปิดอ่านหนังสือพิมพ์ online ฉบับหนึ่ง ตาม link นี้ http://www.manager.co.th/China/ViewNews.aspx?NewsID=9540000107412 เป็นเรื่องของหญิงสาวสวยคนหนึ่ง กางร่มให้คนแก่พิการคนหนึ่งท่ามกลางสายฝน บังเอิญเหลือเกิน รูปถ่ายนั้น คนถ่ายทำให้ไม่เห็นหน้าของสาวสวยคนนั้นแม้จะมีหลายรูปก็ตาม แต่ในที่นี้จะขออนุญาตนำมาสองรูปคือรูปแรกและรูปสุดท้าย

นางฟ้ากลาางสายฝน 1

นางฟ้ากลางสายฝน 2

จากการอ่านดู ข้อความในเน๊ตฯและความเห็นจะเห็นว่า เป็นการกล่าวถึงความมีน้ำใจงามของหญิงสาวสวยคนนี้ เช่นคำว่า “เธอทำให้รู้ว่า บางครั้งเราต่างก็กลัวความเปียกปอน จนไม่รู้ตัวว่า หัวใจเรานั้นช่างแห้งแล้งเพียงใด” เป็นข้อความจากชาวเน๊ตฯจีนกล่าวถึงเธอ ภายในความเห็นของชาวเน๊ตฯ ไทยก็ไม่ได้แตกต่างกันมาก คือได้พูดถึงน้ำใจของหล่อน และในจีนก็กำลังตามหาเธออยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เจอหรือยัง จะเจอหรือไม่เจอ ก็เชื่อว่าเธอคงไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่สิ่งที่เธอทำนั้นแม้จะดูเป็นงานเล็ก ๆ แต่ก็ยิ่งใหญ่ เพราะโลกกำลังขาดแคลนไม่ใช่หรือ?

อะไรคือความขาดแคลนของโลกในปัจจุบัน? หลายคนอาจจะมีคำตอบต่างกัน คนจนก็อาจจะบอกว่าขาดแคลนเงินที่จะซื้อข้าวกินในมือนี้ คนมีเงินมากอาจจะบอกว่าแม้วันนี้ได้แค่ร้อยล้าน จริง ๆ มันน่าจะได้สักสองร้อยล้าน หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่เงินเป็นสิ่งที่โลกขาดแคลนจริงหรือ? ความไม่พอต่างห่างละเป็นเรื่องที่ทำให้เราขาดแคลน จริง ๆ แล้วสิ่งที่บอกว่าอะไรขาดแคลนนั้นก็พูดยากพอดู อย่างไรก็ตามสิ่งใดที่เป็นความต้องการของโลกมาก ๆ และคนกำลังโหยหาสิ่งนั้นจะมีค่ามาก นั่นความขาดแคลนได้หรือไม่?

เอาอย่างนี้ดีไหม? ตามหลักของ demand-supply ของเศรษฐศาสตร์ อะไรก็ตามที่มีมากความต้องการน้อยสิ่งนั้นก็ไม่ขาดแคลน ราคาก็น้อย แต่ถ้าต้องการมากและมีน้อย สิ่งนั้นคือความขาดแคลน และมีราคามากหรือค่ามาก อย่างน้อยที่เห็น ๆ คือสิ่งที่นางฟ้ากลางสายฝนที่ทำไป นั่นคือคุณงามความดีหรือคุณธรรม เชื่อว่าเธอไม่ต้องการอยากดังหรอก แต่ทำไปเพราะความดีในตัวของเธอเอง และสิ่งนี้คือสิ่งที่ชาวจีนกำลังตามหาภายใต้โลกทุนนิยม อะไร ทำไมเขาต้องตามหาเธอ ถ้าไม่ใช่คุณความดีหรอกหรือ? นี่คือสิ่งที่โลกต้องการที่สุดในขณะนี้และมีค่าที่สุดด้วย ทำไมต้องเป็นเช่นนั้น

ย้อนมาถึงเรื่องของการศึกษา สำหรับผู้เขียนเห็นว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่มาก บังเอิญเหลือเกินที่ผู้เขียนมีส่วนเกี่ยวข้องกับด้านการศึกษามากพอสมควร เห็นว่าการศึกษาของเราไม่ได้พูดถึงเรื่องคุณธรรมอะไรกันมากนัก จะมีการเขียนไว้บ้าง แต่ก็เป็นแค่ตัวหนังสือไว้โก้ ๆ เท่านั้นเอง  แต่เวลาปฏิบัติก็ไม่รู้จะปฏิบัติอย่างไร เพราะไม่เคยทำและไม่ถูกสอนให้ทำ แต่ในทางตรงกันข้าม การศึกษาที่ลอกเขามาจากตะวันตก ภายใต้สังคมบริโภคนิยม มีแต่การสอนให้เอามาเป็นของตัวให้เยอะ ๆ แต่ละคนเอามาเป็นของตัวเยอะ ๆ ตามหลักของ demand-supply นี่คือการสอนให้คนมีแต่เห็นแก่ตัว และสิ่งที่ทำนั้นมันก็ไม่มีค่าอะไร

ขณะนี้เรากำลังตามหาสิ่งที่มีค่าเช่น ต้องการคนที่มีจิตสาธารณะ พอเกิดมาสักคนก็หอบรางวัล หรือมีอะไรยกย่องขึ้นมา นี่ไม่ใช่เรื่องผิด แต่เป็นการกระตุ้นเพื่อให้คนทำเรื่องนี้ให้เยอะ ๆ คนที่จะเป็นคนทำอย่างนี้ได้จะต้องเป็นคนนอกคอกหรือนอกกรอบ เพราะสังคมการศึกษาสอนให้เอาเยอะ ๆ นั่นคือการสอนให้เห็นแก่ตัวมาก ๆ แล้วมันจะได้คนที่มีจิตสาธารณะอย่างไร เออ..ตลก

สรุปว่า จริง ๆ แล้วสังคมในปัจจุบัน ไม่ได้ขาดแคลนวัตถุเงินทอง ข้าวของ เครื่องใช้ แต่ขาดแคลนคุณธรรมความดี และเป็นที่โหยหาดังที่นางฟ้ากลางสายฝนทำ ใช่หรือไม่?

 

 

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s