Tour de Loas

ในช่วงเดือนกรกฏาของทุกปีจะมีการแข่งขันจักรยานชื่อระบือโลกว่า Tour de France ใช้ระยะทางกว่าสามพันกิโลเมตร คิดอย่างไรก็ไม่รู้พรรคพวกที่ชอบปั่นจักรยานท่องเที่ยวชวนกันปั่นไปลาว ในช่วงของเวลาหยุดยาวติดต่อกัน 4 วัน (15-18 กรกฏาคม) เป็นช่วงวันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษาพร้อมวันหยุดชดเชย การปั่นครั้งนี้วางแผนไว้ว่าจะปั่นกัน 3 วัน วันแรก – วันสุดท้าย ไปกลับ อุบลฯ – ปากเซ ระยะทางแต่ละเที่ยวประมาณ 140 กิโลเมตร วันที่สอง (วันที่ 16) จะขึ้นปากซอง ขึ้น – ลง เที่ยวละ 50 กม. โดยผู้เขียนให้ชื่อทริปนี้ว่า Tour de Loas

เคยไปลาวหลายครั้งแล้ว ครั้งแรกเมื่อประมาณ 40 กว่าปีก่อนไปกับญาติ บ้านเมืองก็ไม่แตกต่างกับบ้านเรามากนักและจำอะไรไม่ได้มาก ครั้งที่สองประมาณ 20 ปีมาแล้ว ได้ท่องเที่ยวเข้าไปลึกในประเทศลาว พักที่วังท้าวบุญอุ้ม ครั้งที่ 3 ประมาณ 10 ปีเช่นกันพักที่วังท้าวบุญอุ้มเช่นเดิม ทั้งหมดที่ไปเป็นการไปโดยใช้รถยนต์เป็นพาหนะ ได้ท่องเที่ยวดูหลายที่ ไปลาวทุกครั้งรู้สึกสบายใจ เหมือนไปเยี่ยมญาติอย่างไงก็อย่างงั้น

ครั้งนี้เป็นการปั่่นไปลาวด้วยจักรยาน เป็นครั้งล่าสุดเป็นครั้งที่ 6 แต่เป็นครั้งที่ 3 ของการใช้จักรยาน ถามว่าจะมีครั้งต่อไปอีกหรือไม่นั้นก็คงบอกไม่ได้ แต่ถ้าไปคงต้องเป็นจักรยานจึงจะไป ในการปั่่นครัั้งแรก ออกจากซ่องเม็ก – ปากเซ – ปากซอง (ระยะทางประมาณ 90 กม.) เป็นการปั่นที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต โดยเฉพาะจากปากเซ – ปากซอง ต้องขึ้นเขาระยะทาง 50 กม. พบทุกอย่างตั้งแต่ฝนตก แดดออก หนาว เหนื่อย ท้อแท้ หมดกำลังใจ ถึงปากซองประมาณ 2 ทุ่ม พอถึงแล้วก็เห็นว่าเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ผ่านจุดนี้ไปแล้ว ไม่กลัวแล้วสำหรับการปั่นไม่ว่าจะโหดแค่ไหน ส่วนขากลับเป็นการลงเขาและ ทางเรียบไม่มีอะไรน่าห่วง

ครั้งที่สอง จุดประสงค์คือการท่องเที่ยว เอาแต่นักปั่นที่พร้อม 6 นักรบ เริ่มต้นตามเส้นทางเดิม ความโหดลดลงบ้างเล็กน้อยเพราะชินกับเส้นทางบ้างแล้ว แต่ร้อนสุด ๆ เป็นการปั่นข้ามเขตต้องใช้ pass port ใช้เวลาทั้งหมด 3 คืน 4 วัน เข้าป่าโดยมีผู้นำรู้เส้นทางเป็นอย่างดี เรามีหน้าที่ในการตามลูกเดียว มันช่างมีความสุขอะไรจะปานนั้น ได้เข้าป่าดูธรรมชาติที่ยังอุดมสมบูรณ์ ผู้คนเป็นมิตร รู้สึกถึงความปลอดภัยมากกว่าบ้านตัวเองอีก ทำไมเป็นอย่างนั้น อาจจะเป็นเพราะความเจริญทางวัตถุจึงทำให้จิตใจคนเปลี่ยนไป

ครั้งนี้คือครั้งล่าสุดเป็นการปั่นด้วยจักรยานเสือหมอบ โดยสองครั้งที่แล้วใช้เสือภูเขา เพื่อที่จะท้าทายว่าจะขึ้นเขาปากซองได้หรือไม่ เส้นทางการปั่นคืออุบล ฯ – ปากเซ (140 กม.) เป็นทางเรียบไม่มีภูเขา หรือจะมีบ้างก็เล็กน้อย

อาวุธสำหรับการเดินทาง

ไม่มีปัญหาจากการปั่น จากประสบการณ์ที่ผ่านมารู้ว่าเสบียงเป็นเรื่องสำคัญ จึงได้เตรียมเสบียงไว้ดีพอสมควร ทั้งอาหารบำรุงกำลัง (น้ำผึ้ง ทุเรียนกวน ฯลฯ) อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นหน้าฝนแต่แดดก็ยังเปรี้ยงอยู่เช่นเคย

ในช่วงเข้าพรรษานี้ ในเมืองไทยเห็นคนไทยออกเที่ยวกันบางคนก็เตรียมไปลาว หรือในเมืองลาวก็เห็นคนไทยเที่ยวลาวเต็มไปหมดเลย ทำไมต้องไปเที่ยวลาว ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ น่าจะเป็นจะเป็นเรื่องที่บ้านเราขาด เช่นความเป็นบ้านนอกที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่ยังไม่ถูกทำลาย ถ้าต้องการเที่ยวในเมืองก็คงต้องไปเที่ยวกรุงเทพ คิดว่างั้นนะ

วันที่สองของการปั่น เป็นการเตรียมตัวขึ้นเขา เก็บสัมภาระไว้ที่โรงแรมให้เหลือแต่ภาระที่จำเป็นเท่านั้น สำหรับนักปั่่นขาแรง (เราก็อยู่ในกลุ่มนั้น) พักจุดแรกที่ กม. 20 ในทริปนี้มีรถ ที่เรียกว่ารถ

เราใส่เสือเหลือง

Fix gear หรือรถเกียร์เดียว ไปด้วย 1 คัน หลายคนก็ไม่มั่นใจตว่าจะขึ้นเขาได้หรือเปล่า ถ้าขึ้นได้คงต้องอัศจรรย์แน่นอนเลยล่ะ (เดี่ยวก็รู้)

เที่ยวนี้พักทั้งหมด 3 ครั้ง ไม่น่าเชื่อเลย สองครั้งที่แล้วมานับจำนวนการพักไม่ถ้วน ครั้งนี้ก็ได้พิสูจน์แล้วว่า เสือหมอบสามารถขึ้นปากซองได้สบาย แต่ยิ่งกว่านั้นรถที่คนคิดว่าจะขึ้นเขาไม่ได้คือรถเกียร์เดียวก็สามารถขึ้นได้สบาย พร้อมเป็นรถที่นำเสืออื่น ๆ เสียด้วย

ระหว่างทาง สภาพบ้านเมืองไม่เหมือนเดิมแล้ว มีร้านรวงสองข้างทางเป็นระยะ ๆ การที่จะให้อดเหมือนก่อน ๆ นั้นไม่มี บรรยากาศทั้งสองแต่ต่างกันมาก และเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงก็จะมากขึั้นเรื่อย ๆ สำหรับนักปั่นที่ต้องการผจญภัยมาก ๆ อาจจะต้องหาทำเลอื่นเผื่อไว้บ้างแล้วล่ะ

การทัวร์ครั้งนี้ แม้จะไม่เหมือนกับ tour de france ที่แข่งกันแบบเอาเป็นเอาตาย แต่การทัวร์ครั้งนี้ก็เป็นการแข่งกับตัวเอง ใส่เสื้อเหลือซึ่งเป็นสัญญลักษณ์แห่งชัยชนะตั้งแต่วันแรกและก็ใส่กลับ นั่นอาจจะมีนัยยะหรือความหมายว่าเราได้ชนะแล้ว (ในด้านจิตใจ) แม้จะปั่นตามเขาไปก็ตาม

นี่แหละคือเสน่ห์ของ Tour de Loas

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Anything (สัมปะปิ-ไร้สาระ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s