ฉันจะกลับไปทำนา – ตอนเทวดามาโปรด

หลังจากสับสนวุ่นวายเกี่ยวกับการทำนาปีนี้ เหมือนกับเทวดาแกล้ง เพราะก่อนจะทำการหว่านข้าวในกลางเดือนกรกฏาคม ซึ่ง หล่า (ล่าช้า) แล้วสำหรับนาหว่าน ฝนก็ตกลงมาเสียอีกเกือบจะไม่ได้หว่าน ดีหน่อยที่ฝนตกไม่แรง รถไถกล้าพอที่จะลงไปไถนาให้ หว่านข้าวบวกปุ๋ยขี้ไก่อัดเม็ดเพื่อต้องการให้มันแตกหน่อแล้วเขียวได้เลยตามที่ชาวนาเขาแนะนำ หว่านได้แค่สองวันเท่านั้น ฝนก็ตกมาท่วมเม็ดข้าวหมดเลย ข้าวหมดสิทธิ์เกิด แล้วอย่างนี้จะไม่บอกว่าเหมือนเทวดาแกล้งได้อย่างไร คงต้องปล่อยวางแล้วล่ะ ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น เข้าพรรษาหยุดติดต่อกัน 4 วัน ปั่นจักรยานไปเที่ยวลาวดีกว่า

ขณะที่อยู่ที่ลาวก็ปล่อยวางเรื่องนาเพราะทำมาพอสมควรแล้ว ดูมันช่างสับสนคิดว่าคงได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น ก็ได้รับโทรศัพท์จากทางบ้านว่ามีญาติจะช่วยทำให้ แล้วแต่จะทำก็แล้วกัน ในการปั่นจักรยานช่วงซ่องเม็ก(ไทย) – ถึงปากเซ (ลาว) ระยะทางประมาณ 40 กม. พื้นที่เป็นพื้นที่ราบที่เป็นนาข้าว และส่วนใหญ่ได้ทำการดำนาเรียบร้อยแล้ว ข้าวกำลังเขียวพอดี ไม่เห็นนาหว่านเหมือนบ้านเรา ตอนขากลับแวะถามชาวบ้านว่าใช้ปุ๋ยอะไร ปรากฏว่าเขาใช้ปุ๋ยเคมี เขาบอกว่าใช้ปุ่ยชีวภาพมันช้า ในฐานะที่เราจะใช้ปุ๋ยชีวภาพ 100 % สำหรับการทำนา ฟ้งแล้วได้แต่เศร้าใจ เพราะลัทธิทุนนิยมแท้ ๆ ทำให้โลกที่สวยงามได้เปลี่ยนไปขนาดนี้

กลับมาถึงบ้านเห็นคนที่มาช่วยทำนาอยู่เต็มบ้านเลย

นาเทวดามาโปรด – ข้าวเต็มนา

รีบอาบน้ำ สิ่งแรกที่จะต้องทำคือการไปนา เหมือนเทวดามาโปรด  พื้นที่นาประมาณ 5 ไร่ เต็มด้วยข้าวที่ปักดำ ซึ่งต่างจากที่ตอนก่อนไปเที่ยวลาว

หลังจากที่รู้สึกว่าเหมือนเทวดาแกล้ง ตอนนี้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเทวดามาโปรด เพราะทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนเนรมิตร เพียงวันเดียวเท่านั้น จากพื้นดินที่ไม่มีต้นข้าวเลย ก็เต็มไปด้วยกล้าที่ถูกปักดำเต็มนา

ในขณะเดียวกันพื้นนาอีก 1 แปลงที่ยังคงข้าวเทวดาเอาไว้ ข้าวก็กำลังเขียวหลังจากใส่ปุ๋ย

ข้าวเทวดา – กำลังเขียว

ขี้ไก่อัดเม็ดกระตุ้น และได้รับน้ำฝน เห็นนาแบบนี้แล้วก็ชื่นใจ ความสับสนวุ่นวายก็ผ่อนคลาย จริง ๆ แล้วไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เพราะเราได้ปล่อยวางอะไรบางอย่างได้บ้างแล้ว อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด

ดูแล้วการทำนามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่สำหรับเราแล้ว ด้วยความเป็นลูกชาวนาโดยกำเนิด ตอนเป็นเด็กชีวิต ไม่ได้ราบรื่นเหมือนกับหลาย ๆ คน ความลำบากแค่นี้ ไม่ได้ทำให้เราท้อแท้ มีแต่กำลังใจที่จะเอาชนะมันและอยู่กับมันให้ได้ เพราะถ้าเราปล่อยตามยถากรรม ชีวิตคงอย่างงั้น ๆ แหละ แล้วเกิดมาเพื่ออะไร?

ตอนนี้ยังคงเป็นตอนฉันจะกลับไปทำนาอยู่ แม้ว่าจะลงมือทำนาบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้เป็นชาวนาเต็มตัว แต่คงอีกไม่นาน ฉันจะได้เป็นชาวนาเต็มตัวเสียที งานเขียนตอนต่อ ๆ อาจจะให้ชื่อว่าฉันคือชาวนา แม้ว่าชาวบ้านเห็นว่าการทำนาเป็นเรื่องที่ลำบาก และเราก็เห็นว่าไม่ง่ายนัก แต่ก็เป็นเรื่องที่ท้าทาย

สำหรับชีวิตเราแล้วพอเข้าที่คับขันมักจะมีตัวช่วยเสมอ อาจจะเกิดจากการได้ช่วยคนอื่นไว้บ้าง แม้แต่การทำนาปีนี้ เริ่มต้นด้วยความสับสน แต่ลงท้ายด้วย Happy ending แล้วอย่างนี้จะไม่เรียกว่า เทวดามาโปรดได้อย่างไร !

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s