ที่บ้านกลายเป็นโรงงานผลิตแมว

ไม่ชอบเลี้ยงสัตว์เพราะเป็นภาระ แม้ไม่เลี้ยงสัตว์แต่รอบ ๆ บ้านเขาก็เลี้ยงสุนัข เยอะแยกมากมาย กลางคืนจะได้ยินเสียงเห่า หอน เต็มไปหมดเลย แม้จะรำคาญบ้างแต่คงพูดอะไรไม่ได้ เพราะเสียงที่จะตามมาจะดังกว่าเสียงสุนัขเสียอีก แต่ก็ดีนะไม่ต้องเสียข้าวสำหรับเลี้ยงแต่มีคนช่วยเลี้ยง และช่วยไล่ป้องกันขโมยให้ด้วย

เคยมีสุนัขหลงเจ้าของมาอยู่บ้าน ไม่เคยให้อาหารเพราะมันจะคิดว่าเป็นเจ้าของ แต่ม้นก็ยอมอยู่โดยหากินเองรอบ ๆ บ้าน สุดท้ายก็เอาไปให้คนอื่นที่ชอบ ไม่กี่วันก็ได้ยินว่าโดนรถทับตายแล้ว อดเศร้าใจไม่ได้นี่คือสาเหตุหนึ่งที่ไม่ต้องการเลี้ยงสัตว์ เอ้า…แล้วมันเกี่ยวกับแมวตรงไหน? เกี่ยวสิ แล้วจะเล่าต่อไป

บ้านเป็นบ้านสวนมีพื้นที่ค่อนข้างกว้าง มีโรงเก็บโน่นเก็บนี่บ้าง มีแมวตัวเมียตัวหนึ่งไม่รู้มาจากไหน มีสีสามสีสลับกัน (เขาเรียกว่าแมวสามน้ำ) หางด้วนมาอยู่ด้วย ไม่เคยให้อาหาร แต่มันก็ไม่ยอมหนี วันดีคืนดีมันก็ออกลูกจำได้ว่าคอกแรกจำนวน 4 ตัว รู้สึกสับสนเหมือนกันว่าจะทำอย่างไร แค่ตัวเดียวมันก็แย่แล้ว นี่มีลูกด้วย จะไปปล่อยก็ไม่กล้ากลัวบาป จะจ้างคนไปปล่อยก็กลัวบาปเช่นกัน ไป ๆ มา ๆ ก็ปล่อยตามยถากรรมก็แล้วกัน

พอแม้วเล็กมันโตขึ้นมาหน่อย ซนมากคุ้ยข้าวของกระจุยกระจาย โกรธก็โกรธแต่ก็ไม่กล้าแม้แต่จะตีมัน มันรู้วิธีการหาอาหารกินเป็นอย่างดีแม้จะเอาอะไรคลุมไว้ก็ตาม ยิ่งแม่ยายมาอยู่ด้วย แกชอบปลา นอกจากแมวแม่ลูกกลุ่มนี้แล้ว มีแมวที่ไหนก็ไม่รู้มาร่วมแจมด้วย เมื่อแกไปอยู่กับลูกคนอื่นแมวพวกนั้นก็หายไป

จากคอกแรก ก็กลายเป็นคอกสอง คอกสาม คอกสี่ คอกห้า น่าจะรวมแล้วประมาณ 20 ตัว แต่ก็แปลกพอมันโตหน่อย มันก็จะหายไปเอง อาจจะไม่ค่อยมีอาหารเนื้อให้กินมั่ง แต่หนู จิ่งจก ตุ๊กแก นก กระปอม แถวบ้านหมดเลย คงได้แต่ทำใจ สัตว์โลกก็เป็นไปตามกรรม แต่ยัง ยังไม่หยุดแค่นั้น

มีคอกที่หกอีกจำนวน 4 ตัวแม่ตัวเดิมนี่แหละ ตอนคลอดข้างบ้านเขาต้องการรกมัน (เพราะเชื่อว่าจะทำให้ค้าขายแล้วรวย) เลยเลี้ยงม้นเป็นอย่างดี แต่พอมันโตพร้อมกับลูก ๆ กลับไม่เลี้ยงมัน (คงได้รกมันแล้ว – ขอให้รวย ๆ นะ) มันกลับมาอยู่กับเรา แล้วเพิ่มเป็นเท่าไหร่แล้ว เออ… ช่างมันขี้เกียจนับแล้ว

ยัง ๆ ยังไม่พออีกเหรอ คอกต่อไปน่ามีอีก คอกนี้แปลก ก่อนหน้านั้นเห็นแมวตัวผู้เป็นแมวขาวดำ แต่ตอนนี้จำได้ว่าแมวตัวผู้ที่กำลังติดพันอยู่จำได้ว่าเป็นลูกของมันเองนี่หน่า ก่อนหน้านั้นเห็นมันแย่งกัน และสองตัวที่มันแย่งกันนั้นมันก็คอกเดียวกัน เห็นแล้วได้แต่ปลงและก็เศร้าใจ นี่แหละหนอสัตว์เดรัจฉาน มันคงไม่มีปัญญาว่าอะไรถูกอะไรผิด แต่ก็มีคงบางคนก็ประพฤติไม่ต่างกับสัตว์พวกนี้เหมือนกัน แล้วจะเรียกพวกนี้ว่าอย่างไร???

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Anything (สัมปะปิ-ไร้สาระ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s