อาหารญี่ปุ่น – old version

ถ้าใครเคยดูหนังเรื่อง “ครูบ้านนอก” ที่ครูนพดล ดวงพร บอกกับภรรยาว่าเงินที่ขาดไปหลังจากเข้าไปรับเงินเดือนในเมืองเป็นค่าอาหารญี่ปุ่น (จริงแล้วเป็นค่าอย่างว่า……..) เพราะไม่รู้จะตอบภรรยาอย่างไร นี่ก็เป็นคำที่ฮิตกันในยุคนั้น ถ้าไม่รู้แหล่งเงินที่ใช้ไปก็บอกว่าเป็นค่าอาหารญี่ปุ่น (อาหารญี่ปุ่นเลยกลายเป็นเชลย)  

วันก่อนวันเลือกตั้งไปรับประทานอาหารกับครอบครัว เนื่องในโอกาสฉลองการสำเร็จการศึกษาของลูกสาว แต่จริง ๆ แล้วก็เอาเรื่องนี้เป็นสื่อเท่านั้นเพื่อที่จะให้ครอบครัวทำกิจกรรมพร้อมกัน เพราะโดยปกติแล้วกิจกรรมการรับประทานอาหารไม่ค่อยได้ทำร่วมกันเท่าไหร่ ยิ่งเราเป็นนักมังสะวิรัติแล้ว การรับประทานข้างนอกบ้านจะมีน้อยมาก ไปร้านอาหารญี่ปุ่นที่อุบลฯ (ไม่บอกชื่อร้านหร๊อก แต่ชื่อก็เป็นชื่อเดียวกับภูเขาหิมะของญี่ปุ่นนั่นแหละ) เข้าไปนั่งในร้านหันหน้าไปทางที่เขาเตรียมอาหาร เห็นความวุ่นวายสับสน จนบางครั้งรู้สึกว่าเรามาทำความลำบากให้เขาหรือเปล่านิ่! จ่องไปหาเรื่องไป (หาเรื่องมาเขียน blog) แล้วก็บอกลูกสาวว่าพ่อมีเรื่องเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วอย่างน้อย 1 เรื่อง และก็ได้ทำแล้ว

ย้อนไปตอนเมื่อไปญี่ปุ่นในปี 2528 (1985) ด้วยทุน JICA เป็นเวลา 9 เดือน เป็นนักมังสะวิรัติแล้วและค่อนข้างจะเคร่งเสียด้วย เป็นการพิสูจน์ความมั่นคงครั้งแรกของการออกนอกประเทศ เนื่องจากเราบอกว่าเราเป็นมังฯ อยู่บนเครื่องบินเขาก็เสิร์พเราก่อน จนเพื่อน ๆ แปลกใจ คงคิดว่าเรามีสิทธิ์เหนือคนอื่นอย่างงั้นแหละ พอไปถึงจริง ๆ ก็ได้รับความไม่สะดวกไม่น้อยเพราะในร้านส่วนใหญ่จะไม่มีมังฯ ขาย มีแต่อาหารเนื้อทั้งนั้น แต่ร้าน super market กลับมีแต่ต้องเลือก เราก็เลือกเอาข้าวกล้อง ถั่วต้มแล้ว ผัก ผลไม้ ถั่ว งา นี่คืออาหารที่สุดยอด 

การออก TRIP เป็นเรื่องที่ยุ่งยากอยู่ไม่น้อยเพราะหาอาหารที่ไม่มีเนื้อยากมาก เราบอกเขาว่าไม่มีเนื้อน่ะ แต่พอออกมากุ้งเต็มไปหมดเลย ต้องยอมเขี่ยกุ้งออก หรือไม่อย่างนั้นก็ให้เพื่อน ๆ ไปแลกกับผักที่เขาไม่ชอบ แม้จะลำบากเราก็คิดเสมอว่านี่เป็นบทพิสูจน์ความมั่นคงเรื่องอาหารของเรา บางครั้งก็เป็นเรื่องยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ 100 % อาหารญี่ปุ่นอะร่อย ทั้งนั้นโดยเฉพาะอูด้ง และราเม็ง

อู่ด้ง - จากอินเตอร์เนท

 

ราเม็ง - จากอินเตอร์เนท

 อาหารทั้งสองเมนูแม้ว่าเราจะรู้ว่าน้ำซุบไม่ใช่มังฯ แต่ก็ต้องอนุโลม (ไม่งั้นตายแน่นอน) เมนูทั้งสองจะเป็นที่นิยมมากเรียกว่าเป็นอาหารจานด่วนได้เลย บางครั้งต้องยืนซดขณะร้อน ๆ ภายใต้บรรยากาศที่หนาวเหน็บ การได้กินถั่วเน่าหรือนัตโต๊ะญี่ปุ่นกับข้าวสวยร้อน ๆ เป็นอีกเมนูหนึ่งที่เราชื่นชอบและเป็นที่แปลกใจของเพื่อนว่ากินเข้าไปอย่างไร ส่วนคนญี่ปุ่นก็แปลกใจว่าเรากินได้อย่างไรเช่นกันเพราะถ้าไม่ใช่คนญี่ปุ่นแล้วจะกินได้ยาก

อาหารญี่ปุ่นมีเมนูหลากหลายมาก และเชื่อว่าอะร่อยด้วย เราคงต้องยอมรับว่าประสบการณ์ด้านอาหารญี่ปุ่นของเรานั้นมีน้อย บางครั้งอาจจะเรียกว่าไม่คุ้มกับการอยู่ญี่ปุ่นเป็นเวลาพอสมควร แต่อย่างไรก็ตาม เรายังภูมิใจในตัวเองที่สามารถรักษาความเป็นนักมังสะวิรัติไว้ได้แม้จะมีโอกาสที่จะละเมิดก็ตาม  

 

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Anything (สัมปะปิ-ไร้สาระ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s