ย้อนอดีต – ตอนเป็นเด็กวัด

จบ ป. 7 จากโรงเรียนกันทรลักษณ์สอบได้ที่ 1 เสียด้วย นึกว่าจะไม่ได้เรียนต่อเสียแล้ว พี่่ชายคนโตจะให้ออกมาเป็นเด็กฝึกงาน แต่เราก็อยากเรียน ขออนุญาตพี่ไปสอบเข้าโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย โดยไปกับเพื่อนพร้อมผู้ปกครองเพื่อน ผลการสอบออกมาปรากฏว่าได้อยู่ห้อง ข (ไข่) แปลกใจตัวเองว่าเอะทำไมข้อสอบเราก็ทำได้หมด แต่ทำไมต้องมาอยู่ห้อง ข แทนการอยู่ห้อง ก มารู้ที่หลังว่าห้อง ข คือห้อง KING จึงได้อ้อนวอนพี่ ๆ ขอเรียนต่อ โดยให้สัญญาว่าจะต้องเอาอันดับ 1, 2, 3 มาให้ได้ โปรดติดตามว่าสามารถเอามาได้หรือเปล่า !

ม.ศ. 1 (เทียบเท่า ม. 2 ขณะนี้) ต้องออกจากบ้านแล้ว ตอนแรกก็ไปอยู่กับคนที่เขารับเด็กมาเรียนจากต่างอำเภอ อยู่ได้ประมาณ 1 เทอม พี่ ๆ รู้สึกว่าจะสู้ค่าใช้จ่ายไม่ไหว เลยนำไปฝากที่วัดพระโต หรือวัดมหาวนาราม อยู่คณะ 3 และอยู่คณะนี้จนจบ ม.ศ. 3 แล้วค่อยต่อ ม.ศ. 4 – 5 ที่โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช อุบลราชธานี

กิจวัตรของเด็กวัดจะมีค่อนข้างแน่นอน พระอาจารย์ต้องให้ตื่นแต่เช้า แต่เราก็ตื่นเช้ากว่าพระอาจารย์กำหนด และเป็นเด็กวัดคนเดียวเท่านั้นที่ทำเช่นนี้ ต้องถูพื้น ส่งพระ รับบาตรพระ กินข้าว ไปโรงเรียน ตอนเย็นต้องอ่านหนังสือข้างนอกให้พระอาจารย์เห็น ท่องภาษาอังกฤษวันละอย่างน้อย 5 คำ เพราะพระอาจารย์ก็เรียนภาษาอ้งกฤษด้วย แต่เราพิเศษหน่อยต้องท่องวันละ 10 คำ นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่เราชอบภาษาอังกฤษ และจะบอกว่าเก่งภาษาอังกฤษก็ได้ นอนไม่เกิน  4 ทุ่ม และเด็กวัดทุกคนต้องเงียบด้วย ไม่อย่างงั้นโดนตี

เสาร์ – อาทิตย์ จะต้องมีเวรทำความสะอาดศาลา โดยใช้กะลามะพร้าวหลอดมาผ่าครึ่งสำหรับขัด พื้นต้องลงเทียน ใช้เท้าหนึ่งเหยียบมะพร้าว ท้าวหนึ่งเหยียบพื้นแล้วโยกไปมา ตอนแรกจะเหนื่อยมากทำบ่อย ๆ ก็เป็นเรื่องปกติ พื้นศาลาจะเป็นมันมาก จะไม่มีเศษฝุ่นให้เห็นถ้าไม่สะอาดก็จะโดนเขี้ยนด้วยหางกระเบน ศิษย์วัดทุกคนกลัวมาก

พระบิณฑบาตร ได้ข้าวไม่มากเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับสมัยนี้ เด็กวัดต้องหุงข้าวเผื่อไว้ด้วย และต้องกินหลังจากพระ เณร ฉันเสร็จเท่านั้น เห็นเณรบางรูปฉันข้าว สองจาน สามจาน เด็กวันก็ได้แต่มองและลุ้นว่าจะเหลือไว้ให้เราหรือเปล่าน้อ…..ที่เหลือก็เป็นของเด็กวัด กับข้าวก็เหลือน้อย เด็กวัดก็เยอะ จะว่าแย่งกันกินก็ใช่ เราเป็นคนที่แย่งคนไม่เก่ง ได้กินเท่าที่เหลือจากเพื่อน ๆ ส่วนคนอื่น ๆ เขาเก่ง ตักเข้าปากบางครั้งไม่เคี้ยวเลย

บางเสาร์ – อาทิตย์ ก็ต้องดายหญ้ารอบศาลา เป็นคนชอบร้องเพลง ทำไปด้วยร้องไปด้วยเหมือนกับตัวเองเป็นวิทยุทรานซิสเตอร์ เพลงลูกทุ่งเพลงใครจำได้หมด โดยเฉพาะเพลงเพลิน พรมแดน บางวันก็ขออนุญาตกลับบ้าน (ระยะทาง 60 กม.) ต้องยืมเงินเณรเป็นค่ารถกลับบ้าน 3 บาท กลับวัดต้องคืน 4 บาท ดอกเบี้ย 1 บาท (ใช้เวลา 1 วันกับ 1 คืน) คิดดูเอาเองว่าดอกเบี้ยโหดแค่ไหน

ตลอด 3 ปีที่อยู่วัดมีรายได้จากการส่งเสียของพี่ ๆ ช่วยกัน สามคน ม.ศ. 1 ได้เดือนละ 60 บาท ม.ศ. 2 ได้เดือนละ 80 บาท ม.ศ. 3 ได้เดือนละ 100 บาท เงินจำนวนนี้ต้องใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งค่าหนังสือด้วย ข้าวกลางวันก็ไม่ได้กิน เห็นเพื่อนกินข้าวกลางวันวันละ 6 บาท ( 120 บาท/เดือน) อัศจรรย์มากว่าเขาเอาเงินมาจากไหน แต่แม่เขาบอกว่ากินให้เต็มที่ลูก การไม่ได้กินข้าวกลางวันนี่หรือเปล่าที่ทำให้เราตัวเล็ก

เป็นเด็กวัดมีกิจกรรมหลาย ๆ อย่างทั้งดีและไม่ดี ต้องขึ้นชกมวยเพื่อหาเงิน (แล้วจะเล่าทีหลัง) โอกาสของเด็กสมัยก่อนมีน้อยมาก ย้อนมาถึงการเรียนตามที่ให้สัญญาไว้กับพี่ว่าต้องเอาอันดับต้น ๆ มาให้ได้ ม.ศ. 1 สูงสุดได้อันดับ 2 แต่พอขึ้น ม.ศ. 2 ได้อันดับ 3 เพราะ มานะ หรือ ดร. มานะ มหาสุวีระชัย พาสชั้นขึ้นมาเรียนด้วย แล้วคว้าที่ 1 ไป ส่วน ม.ศ. 3 ก็กลับมาเป็นอันดับ 2 อีกครั้งเพราะ ดร. มานะ ได้ย้ายไปเรียนที่ กทม. เป็นอันว่าสัญญาที่ให้กับพี่ ๆ แม้จะไม่ได้อันดับสูงสุด น้องก็ทำได้ดีที่สุดแค่นี้

การเป็นเด็กวัดก็ไม่ขี้เหร่เท่าไหร่หรอก หลายคนที่ประสบผลสำเร็จในชีวิต ยกตัวอย่างเช่น อดึตนายก ชวน หลีกภัย ก็เคยเป็นเด็กวัดมาเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าเราจะต้องเป็นนายกชวน เพราะอย่างไรก็ตามเส้นทางนี้ไม่ใช่เส้นทางของเรา แต่เราก็มีเส้นทางของเราที่เลือกเองที่จะต้องเดินทางไปให้ถึง ไม่ใช่เพราะการเป็นเด็กวัด แต่เป็นการตั้งขึ้นมาเอง (ถ้าติดตาม blog ไปเรื่อย ๆ จะเห็นว่าเราจะไปไหน และจะเป็นอะไร)

ยังมีเรื่องอะไรอีกมากมาย ที่เป็นกิจกรรมภายในวัด ถ้าไม่เบื่อเสียก่อนคงได้เจอกัน

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Back to the past - ย้อนอดีต, Myself (ข้าฯเอง). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s