TQF related – my comments

ภายใน TQF (Thai Qualifications Framework) หรือกรอบมาตรฐานคุณวุฒิ (มคอ.) คืออะไรคงไม่ต้องสาธยายกันมากอาจารย์ในมหาวิทยาลัยรู้ดี แต่เห็นส่วนที่สำคัญที่สุดของ มคอ. นี้ คุณภาพของบัณฑิตที่พึ่งประสงค์ 5 ข้อ

ใครหนอช่างฉลาดเฉลี่ยวเหลือเกิน คิดได้อย่างไงนี่! 5 ข้อนั่นคืออะไรบ้าง 1. ต้องมีคุณธรรมและจริยธรรม 2. ความรู้ 3. ทักษะทางปัญญา 3. ทักษะทางปัญญา 4. ทักษะด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ และ สุดท้าย 5. ทักษะเชิงตัวเลข การสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยี คิดง่าย ๆ ถ้าเอา 100 % มาหารด้วย 5 จะได้หัวข้อละ 20 % เยี่ยมเลย ถ้าเป็นเช่นนี้ประเทศชาติไปได้ดีเลย

สำหรับผู้เขียนว่าน่าจะเพิ่มข้อ 1 ให้มากหน่อยนะ สัก 25 – 30 % โน่นแนะ แต่อย่างไรก็ตามแค่นี้ก็สุดยอดแล้ว เอาเป็นว่าขอเปลี่ยน สโลแกน จากเก่ง ดี มีความสุข เป็น ดี เก่ง แล้วมีความสุข (แม้ว่าฟังแล้วไม่ค่อยรื่นหูเท่าไหร่ ก็ขอถู ๆ ไถ ๆ ไปก่อนก็แล้วกัน หรือจะคิดคำใหม่แต่ก็ออกมาในทำนองนี้แหละ)

แต่โดยความเป็นจริงแล้วเป็นอย่างนี้หรือเปล่า?????? โดยเฉพาะข้อ 1 (สำคัญที่สุด – เรียงลำดับได้ดีมาก) เราได้เน้นคุณธรรมอย่างให้เห็นเป็นรูปธรรมอย่างที่ต้องการหรือเปล่า? ถ้าบ้านเรายึดถือเอาคุณธรรมมาเป็นเบื้องต้นแล้ว คำว่าจะ corruption นั่นไม่ต้องพูดถึง แล้วบ้านเมืองจะเจริญสุด ๆ จริง ๆ แต่ความเป็นจริง เป็นอย่างนั้นหรือเปล่า? อาจจะบอกว่าจะทำอย่างไร? ถ้าคิดไม่ออกก็เอาง่าย ๆ ก่อนว่าเอาอย่างครูสิ มีความซื่อสัตย์ สุจริต ไม่มีทางโกง กิน แม้จะมีโอกาส ก็แค่นี้เท่านั้นเอง อย่างที่พระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ว่า บัณฑิตพึงตั้งตนในคุณอันสมควรก่อนแล้วสอนผู้อื่นจึงจะไม่มัวหมอง

ส่วนข้ออื่น ๆ ก็ไม่ได้สงสัยอะไรมาก เปอร์เชนต์จะขึ้นลงบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเน้นข้อ 2 มากกว่าข้ออื่น ๆ บอกแล้วว่าหลักการนั้นดีมาก ดีมาก ๆ เอาเสียด้วย แต่พอมาดูการปฏบัติสิ กลับไปคนละเรื่อง เคยอ่านดู มคอ. 3 (ตัวอย่าง) ไหนบอกว่ารูปการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ นี่ส่วนใหญ่เน้นครูเป็นสำคัญนี่ (คงต้องศึกษาดูว่าการเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญเป็นอย่างไร) บางครั้งเห็นเขียนตาม ๆ กันมา เขียนอย่างทำอีกอย่าง นี่มันผิดข้อ 1 แล้ว แล้วต้องทำอย่างไรล่ะ (ถ้ามีคำถาม) คำตอบก็คือทำอย่างไรก็เขียนไปอย่างนั้น อย่างน้อยเราก็มีคุณธรรมในข้อ 1 แล้วทุกอย่างมันจะปรับตัวของมันเอง ถ้าสัมมาทิฏฐิแล้ว ถึงจุดหมายปลายทางแน่นอน

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Academic contents, My perspective (คิดอย่างข้าฯ-มองกลับมุม). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s