ไม่กินข้าวที่บ้านเลย

ที่ทำนาก็เพราะหวังว่าจะได้กินข้าวที่มีคุณค่า เพราะข้าวที่ขายทั่วไปในท้องตลาดมักจะเป็นข้าวที่ทำนาด้วยนาสารเคมี ไม่เชื่อหร๊อกว่าจะไม่มีอะไรตกค้าง เริ่มตั้งแต่การใช้ยาฆ่าหญ้า (คนที่มาให้เขาบอกว่านาบางนาเขาไม่อยากลงเยียบพื้นดินเลยเพราะมันร้อน โรคต่าง ๆ อาจจะเกิดจากสาเหตุนี้ก็ได้) พอปลูกก็ใส่ปุ๋ยเคมี ฉีดยาฆ่าแมลง แล้วสุดท้ายก็ออกมาเป็นข้าวขาวที่ขาดวิตามิน (ข้าวกล้องเขาบอกว่ามีวิตามินไม่น้อยกว่า 12 ชนิด เพื่อทำให้ร่างกายแข็งแรง)

มีการรณรงค์เพื่อให้รับประทานอาหารเช้าเพราะเป็นมื้อที่ดีที่สุด และข้ามอาหารมื้อเย็น (ถ้าทำได้ หรือกินให้น้อย) แต่คนส่วนใหญ่กลับทำตรงกันข้าม หลายคนมื้อเช้าดื่มกาแฟเป็นมื้อหลัก กลางวันบ้างเล็กน้อย แต่ไปหนักมื้อเย็น ซึ่งตรงกันข้ามกับคำแนะนำทั้งหมดเลย (ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าคนแนะนำได้ทำตามคำแนะนำของตัวเองหรือเปล่า) ข้อแก้ตัวหลักคือไม่มีเวลา ต้องเรียบไปทำงาน (ขอถามหน่อยเถอะว่าทำงานไปเพื่ออะไรกันแน่?)

เมื่อทุกอย่างกับตรงกันข้ามอย่างนี้ความเจ็บป่วยก็มาเยือน คนที่จะรับผลต่อไปคือหมอ แต่หมอก็มีปัญหาเหมือนกันคือไม่มีเวลากินข้าว (เช้า กลางวัน เย็น เปิดคลีนิค) คิดง่าย ๆ แล้วเอาเวลาไหนไปรับประทานอาหาร เรามักจะได้ยินบ่อย ๆ ว่าหมอเสียชีวิตด้วยอายุไม่มากนักทั้งที่ควรจะมีอายุยืนกว่าคนอื่น สาเหตุหลักน่าจะไม่ใช่เพราะขาดอาหาร แต่อาจจะเกิดจากเงินทับแล้วก็…….ก็ได้

ปีที่แล้วทำนา (ทำนาอินทรีย์เสียด้วย) ได้ข้าวมาไม่มากแต่น่าจะคุ้มปี และมีแจกบ้าง ปลูกเอง ทำเอง เกี่ยวเอง นวดเอง สีเอง และสุดท้ายก็กินเอง นิ้วเคยปวดบวมก็ดีขึ้น ปีนี้ก็ทำนาเช่นกันแต่ทำว้นละ ชั่วโมงแต่เช้า ที่บ้านเตรียมอาหารไว้ให้ แล้วก็ออกไปทำงานแต่เช้า ลูกก็ไปเรียนหนังสือ ปล่อยให้เรากินข้าวคนเดียว (ข้าวดีเสียด้วย) แต่ครอบครัวกลับออกไปกินข้าวข้างนอก (อย่างที่กล่าวมาแล้วนอกบ้านเป็นอย่างไร) แล้วเราจะทำนาไปทำไม???

ได้แต่ถามตัวเอง และทำคนใกล้ชิด ๆ ว่าทำงานไปทำไม? เรียนไปทำไม? เมื่อสิ่งที่ทำมา เรียนมา แล้วมันได้ประโยชน์อะไร? เจ็บป่วยมากคนที่แข็งแรงกับต้องมาดูแลเพราะตัวเองไม่รักษาสุขภาพตัวเองทั้งที่มีโอกาสและก็ทำให้ดู

วันนี้ขอบ่นด้วยความน้อยใจอยู่นิด ๆ หน่อยว่า ลูก – เมีย ไม่กินข้าวเช้าที่บ้านเลย

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Diary - comments, My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s