นักออกแบบที่ไร้ผลงาน

หลังจากจบวิศวฯ ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องของการออกแบบเท่าไหร่ จะทำอะไรก็ทำตามที่เรียนมาเลือกว่ามันจะใช้ประโยชน์ได้อย่างไร ด้วยความสามารถทางด้านช่างก็ได้สร้างงานนำมาใช้สอยได้บ้างพอสมควร แต่พอให้สอนออกแบบผลิตภัณฑ์ ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร

หลังจากไปเรียนวิชาการออกแบบจากเมืองนอกเมืองนามาแล้ว ทำให้เข้าใจกระบวนการออกแบบการเป็นอย่างไร นักออกแบบคิดอย่างไร เรื่องนี้ไม่ยากมีตำหรับตำราเขียนไว้เยอะมาก ขึ้นอยู่กับเราว่าจะเลือกเอาแบบไหน ทำให้กลายเป็นผู้มีความรู้เรื่องนี้พอสมควร

การที่บอกว่านักออกแบบจะต้องมีพรสวรรค์ (gifted) นั้น ก็เป็นจริงส่วนหนึ่ง แต่ไม่ทั้งหมด เคยมี professor ท่านหนึ่งที่ออสเตรเลีย ในมหาวิทยาลัยที่เรียนอยู่ บอกว่าเข้าไม่มีพรสวรรค์ด้านการออกแบบและคงเป็นนักออกแบบไม่ได้ เราบังอาจเหลือเกินที่บอกท่านว่าผมสามารถที่จะสอนให้ท่านเป็นนักออกแบบได้ เพราะงานออกแบบถ้าเข้าใจหลักการมันแล้วก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเรียนรู้ ตอนเช้าเราต้องแต่งตัวออกไปทำงาน เราก็ต้องออกแบบว่าจะใส่ชุดไหนให้มันเข้ากับงาน การทำอาหารก็เช่นเดียวกัน ต้องทำอย่างไรจึงจะอร่อยถูกใจคนรับประทาน และสำคัญอย่างยิ่งต้องมีประโยชน์ต่อร่างกายด้วย

กลับมาสอนออกแบบผลิตภัณฑ์ทั้งผลิตภัณฑ์ทางอุตสาหกรรม และผลิตภัณฑ์ทางวิศวกรรม ผู้ที่จะสอนการออกแบบนั่นสิ่งหนึ่งที่ต้องบอกไปว่าตัวเองมีความสามารถในด้านการออกแบบอย่างไร มากน้อยแค่ไหนจึงจะบังอาจจะมาสอนการออกแบบ สิ่งนี้ก็ทำบ้างแต่ไม่มากมายอย่างที่หลายคนคาดหวังไว้ เราน่าจะมีอะไรมากมายเต็มไปหมด แต่ตัวเหมือนตัวประหลาดอะไรในทำนองนั้น แต่เราก็ยังคือคนธรรมดา ๆ อยู่

แต่การออกแบบไม่ได้หมายถึงแค่การออกแบบเก้าอี้ ตู้เตียง ตึกรามบ้านช่อง ของใช้ต่าง ๆ เครื่องดนตรี รถยนต์ และอื่น ๆ อีกมากมาย นั่นน่าจะเห็นได้ง่าย และมีการทำหลากหลายเกลื่อนเมือง บางครั้งจนเกร่อล้นตลาด และจำเป็นต้องออกแบบใหม่ ๆ ให้แปลกตาออกไปเท่านั้นเอง

สิ่งที่ว่านั้นกลับไม่มีหรือจะมีก็แต่น้อย แต่กลายเป็นคนเรียบง่าย กินง่าย อยู่ง่าย พยายามเดินทางตามแนวพระพุทธองค์ได้ทรงเสนอแนะไว้ โดยเฉพาะเดินตามวรรณะ 9 (เลี้ยงง่าย บำรุงง่าย ศีลเคร่ง ไม่สะสม มักน้อย สันโดษ มีอาการที่น่าเลื่อมใส เป็นคนขยัน) ยิ่งทำก็ยิ่งมีความสุขขึ้นเรื่อย ๆ นี่คือการออกแบบชีวิตเพราะการออกแบบไม่ได้จำกัดอยู่ที่วัตถุเท่านั้น เพราะถ้าคิดแค่นี้เราก็คงเป็นแค่นักออกแบบที่ไร้ผลงานนั่นเอง

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Dhamma & Life. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s