เที่ยง – ไม่เที่ยง (แต่ไม่ใช่ 12.00 น. แน่นอน)

ฟังข่าวบอกว่าตอนนี้ ไทเกอร์ วูด เจ็บ ไม่สามารถลงแข่งขัน กอล์ฟ ได้แล้ว อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่เป็นมือหนึ่งของโลกแล้วในขณะนี้ ตอนเป็นหนึ่งนั้นก็คิดว่าคงไม่มีใครจะสู้เขาได้ เลยใช้จุดเล็ก ๆ นี้ หรือจะเรียกว่าแรงบันดาลใจ (inspiration) นี้ เขียนอะไรสักอย่าง ออกจะเป็นแนวธรรมะ ธรรมโมหน่อย อย่าเพิ่งเบื่อก่อนเสียล่ะ

พุทธพจน์ ที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง เป็น อนิจจัง (ไม่เที่ยง) ทุกขัง (เป็นทุกข์) อนัตตา (มันก็เป็นเช่นนั้นเอง) ในที่นี้คงจะกล่าวเฉพาะ อนิจจัง ซึ่งพออธิบายได้ง่ายกว่า ส่วนคำอื่นยากเกินไปสำหร้บผู้เขียนจะกล้าสามารถอธิบายคำเหล่านั้น

โลกเราจะเกิดมาเป็นคู่กันเสมอไม่ว่าอะไรก็ตาม มีได้ ก็มีเสีย มีสุข ก็มีทุกข์ มีรุ่งโรจน์ ก็มีตกต่ำ เป็นสัจจะของชีวิต เช่นเดียวกับตัวอย่างที่ยกมาข้างบน โลกธรรม 8 (มีลาภ-เสื่อมลาภ มียศ-เสื่อมยศ มีนินทา-มีสรรเสริญ มีสุข-ก็มีทกข์) ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง มันเป็นเช่นนั้นเอง (อนัตตา) แล้วศาสนาพุทธสอนอะไรเมื่อเป็นเช่นนี้ไม่เห็นต้องสนใจศาสนาเลยก็ได้นี่หน่า

จริง ๆ แล้วนั่นคือธรรมชาติ แต่ศาสนาพุทธไม่ใช่ธรรมชาติอย่างเดียวแต่เหนือธรรมชาติด้วย (โลกุตตระ) การเป็นคู่ของธรรมชาติมันมีขึ้นมีลง ยกตัวอย่างคนเราเด็กอ่อน ก็แข็งแรงขึ้น แล้วก็กลับเสื่อมลงไปเด็กอ่อน แต่ธรรมะไม่เป็นเช่นนั้น มีการเปรียบว่าโลกียรสเปรียบเหมือนกินอ้อยจากโคนไปหาปลาย นั้นหมายถึงจางลงไปเรื่อย ๆ แต่ธรรมะเปรียบเหมือนกินอ้อยจากปลายไปหาโคน นั่นคือตอนแรกอาจจะจืด ต้องอดต้องทนบ้างแต่ต่อไปก็จะมีแต่ความหวานเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะจบกิจ (เป็นพระอรหันต์)

อย่างที่บอกธรรมชาติจะมีลักษณะของการเป็นคู่ แต่ธรรมะสุดท้ายแล้วจะมีหนึ่งเดียว (ความว่าง ความไม่มีอะไร) เมื่อเข้าสู่กระแสธรรมแล้วจะไม่มีคำว่าตกต่ำ พระโสดาบัน (อย่างมาก 7 ชาติจะได้เป็นพระอรหันต์) พระสกิทาคามี (อีกชาติเดียว) พระอนาคามี (ท่านพอแล้ว-จะไม่เกิดอีก) ส่วนพระอรหันต์นั้น (จะเกิดหรือไม่เกิด เป็นเรื่องของท่าน)

ความไม่เที่ยงของโลกคือธรรมชาติ (มีขึ้นมีลงอยู่นานับกัปกัลป์) แต่ความไม่เที่ยงทางธรรมจะมุ่งไปสู่โลกุตตระโดยส่วนเดียว อย่างไรก็ตามรักทางไหนก็เลือกเอาเองก็แล้วกัน

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Dhamma & Life. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s