ย้อนอดีต – เกริ่น

มีคำกล่าวว่าคนที่เล่าถึงอตีตนั่นแสดงว่าเริ่มเป็นคนแก่แล้ว หรือเป็นคนแก่แล้ว ตอนนี้ใกล้ 60 ปี ก็คงแปลได้ทั้งสองความหมาย มองเห็นว่าโลกกำลังเปลี่ยนไปอยู่เสมอ แล้วเราก็ใช้อัตราเร่งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจะมีจุดจบตรงไหน จริง ๆ แล้วก็ทายไม่ยาก ไม่ต้องบอกก็ได้ เชื่อว่าทุกคนทายได้

เคยอ่านหนังสือ ลูกอีสาน ของคำพูน บุญทวี เป็นงานเขียนที่เล่าถึงวิถีชีวิตของชาวอีสานในสมัยก่อน ทำให้มองเห็นภาพได้ดีมากสำหรับลูกอีสานอย่างเรา ตอนนี้ความรู้สึกที่อยากจะเล่าอะไรบ้างสำหรับชีวิตของตัวเองที่ผ่านมา อาจจะเป็นเรื่องของคนอื่น เป็นเรื่องเล่าของคนเก่าคนแก่ หรือแม้แต่จินตนาการของตัวเอง คงไม่เรียงลำดับ 1, 2, 3, 4……..แต่จะเป็นการเขียนเรื่องอะไรต่าง ๆ ที่คิดออก และมีอารมณ์ที่จะเขียน ขอบอกไว้ก่อนว่าไม่ได้คิดจะแข่งอะไรกับคำพูน บุญทวี เลย แต่ก็อาจจะมีอะไรตรงกันอยู่บ้างในบางบริบท

ความคิดเรื่องการเขียนผุดขึ้นมาในสมองตลอดเวลา (ให้ดู blog เรื่อง งานเขียนของข้าฯ – ข้าฯ คือนักเขียน แล้วจะรู้ว่าผู้เขียนเป็นคนอย่างไร)  แต่ด้วยเวลาอันจำกัด คงทำอะไรไม่ได้มากในขณะนี้ และเชื่อว่าอีกไม่นาน จะมีโอกาสทำในสิ่งที่ต้องการทำ

คงไม่มีอะไรมากแค่เป็นการสนอง need ของตัวเอง เท่านั้นเอง…เอวัง ก็มีด้วยประการะชะนีแล…..

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Back to the past - ย้อนอดีต, Myself (ข้าฯเอง). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s