เยี่ยมปราชญ์ – คุณลุงไสว ศรียา

คบกับบัณฑิต – เป็นหนึ่งในมงคล 38 ที่จะทำให้ชีวิตไม่ตกต่ำ

ผู้เขียนเป็นคนหนึ่งที่ชอบคบกับบัณฑิต อย่าให้บอกนะว่ามีบัณฑิตอยู่ที่ไหน จะตามไปหา ในที่นี้จะใช้คำว่าปราชญ์แทนคำว่าบัณฑิต ซึ่งทั้งสองมีความหมายเหมือนกัน ผู้เขียนได้ได้ไปเยี่ยมปราชญ์มาแล้ว หลายท่าน แต่ขออุบไว้ก่อน แล้วค่อยจะเขียนการไปเยี่ยมปราชญ์ท่านเหล่านั้นที่ละท่าน สำหรับการเยี่ยมปราชญ์ครั้งนี้ คือการไปเยี่ยมปราชญ์ชาวบ้านลุงไสว ศรียา แห่งนครนายก แม้จะใกล้จากบ้านผู้เขียน (อุบลฯ) แต่สำหรับการเยี่ยมปราชญ์แล้ว มันคุ้มสุดคุ้ม

ลุงไสว ศรียา เป็นปราชญ์ชาวบ้านที่ทำการเกษตร ที่จังหวัดนครนายก รู้จักท่านผ่านโทรทัศน์ รายการลุยไม่รู้โรย ออกอากาศทางช่อง Thai pbs ท่านอายุ 70 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรง ดูแล้วก็ตั้งใจไว้ว่าจะต้องไปพบท่านสักครั้งหนึ่ง ออกเดินทางวันที่ 31 มีนาคม 2554 มุ่งสู่นครนายก แม้จะรู้ว่านครนายกนั้นไม่ใกล้เลย น้อง ๆ กรุงเทพเลยล่ะ ถึงเย็น สวนท่านตั้งอยู่บนเส้นทางเขื่อนขุนด่านปราการชล ได้ผ่านสวนท่าน แต่เย็นแล้วขอพักก่อนเพื่อเอาแรง พักที่รีสอร์ท แห่งหนึ่งชื่อ The Chill Resort ตั้งริ่มฝั่งแม่น้ำนครนายก

ที่พัก Chill resort

ตื่นเช้าไปดูศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติก่อน ศูนย์นี้มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 14 ไร่ เป็นเหมือนสวนสาธิต เพราะมีรูปแบบการจัดการหลากหลาย เช่นในแต่ละพื้นที่ควรทำอย่างไร ในพื้นภาคใต้ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคอื่น ๆ ควรปลูกอะไร ผู้เข้าเยี่ยมชมก็เลือกเองว่าอะไรจะเหมาะสมกับตัวเอง แต่ก็มีความรู้กลาง ๆ เช่นการแกล้งดิน พื้นที่จัดได้สวยงามมาก

ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ

แกล้งดินเพื่อให้ดินดี

หลังจากเยี่ยมศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติ ได้ความรู้อย่างจุใจแล้ว ก็ออกไปเที่ยวเขื่อนขุนด่านปราการชล เป็นเขื่อนที่ใหญ่ สวยงามมาก เสียดายไม่พกจักรยานมาด้วย ไม่งั้นโดนพิชิตแน่ ๆ

เขื่อนขุนด่านปราการชล

จริง ๆ แล้ว มีหลายเรื่องราวที่อยากจะเล่าเกี่ยวกับศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติ แต่จุดประสงค์ของการเขียนนี้คือการเล่าของการไปเยี่ยมปราชญ์ เอาไว้มีโอกาสจะเขียนเล่าเรื่องของศูนย์นี้อีกครั้ง กลับมาที่สวนของคุณลุงไสว ศรียา ท่านเป็นคนอายุยาวที่กระสับกระเฉงมาก ที่สวนมีศูนย์อบรม บังเอิญได้ไปเยี่ยมแต่เช้า ซึ่งดีหน่อยคนยังไม่เยอะ ได้มีโอกาสพูดคุยและรับความรู้ด้านการเกษตรจากท่าน  พื้นที่อของสวนก็ไม่มากนัก ทั้งหมดประมาณ 4 ไร่ ท่านบอกว่า ท่านเคยเป็นภารโรงมาก่อน ตอนลาออกครูใหญ่ก็ไม่ยอมให้ออก (สมัยนั้น) เลยเขียนจดหมายลาออกทิ้งไว้บนโต๊ะครูใหญ่แล้วก็กลับบ้านมาทำสวน

ได้มีโอกาสพูดคุยรับความรู้จากท่าน เยี่ยมชมสวน ซื้อพันธุ์ไม้ ท่านเป็นกันเองมาก แต่พอสายสักหน่อยมีคนมาเยี่ยมท่านเป็นร้อย ในกระดานที่เขียนไว้ มีรายการแต่ละวันจะมีคนมาเยี่ยมท่านแทบจะไม่มีวันว่างเลย

ป้ายเห็นเด่นชัด

กับปราชญ์ - ลุงไสว ศรียา

การพบกับปราชญ์ครั้งนี้ได้ความรู้มากมาย บอกได้เลยว่าคุ้มแม้จะเดินทางไปไกล เช่นการได้รับรู้ว่าผักก็ชอบผงชูรส ยาบำรุงกำลังเหมือนกัน ได้พันธุ์ไม้มาบ้าง เกาลัด 4 กิ่ง (ไม่รู้จะได้ผลหรือเปล่า เห็นว่ามันชอบอากาศหนาว) ต้องลองดู ต้นไม้ชอบเพลง พอร้องเพลงให้มันฟังแล้วมันจะไหว แต่ด้วยเวลากันจำกัดทั้งตัวเองและปราชญ์ ต้องขอลาท่านแล้วกลับบ้านวันนั้นเลย

ลักษณะงานอย่างนี้น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง อย่าบอกให้รู้นะว่าปราชญ์อยู่ที่ไหน แล้วจะตามไปเจอ เพราะการคบบัณฑิตเป็นมงคลอย่างยิ่ง มีแต่ได้กับได้ ไม่มีเสียเลย….สาธุ

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Diary - comments, My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s