เหมือนถูกปล่อยเกาะ: เมื่อทำวิจัย

“บทความนี้เขียนขึ้นในเชิงวิชาการ เพื่อจุดประสงค์ในการเผยแพร่ให้นักศึกษา หรือใครที่สนใจอ่าน เผื่อจะได้ความรู้บ้าง”

เมื่อเอ่ยชื่อบทความ นักศึกษาหลายคนจะร้องออ…ทันที ว่าใช่เลย ทำไมรู้ใจเราจริง ๆ……

บทความนี้เขียนให้นักศึกษาในระดับปริญญาโท หรือเอก ที่ใช้รูปแบบการเรียนโดยวิธีวิจัย จริงอย่างว่าการเริ่มต้นทำวิจัย (สำหรับมือใหม่นะ) มันเหมือนกับการปล่อยเกาะจริง ๆ แล้วก็ให้หาทางออกเอง หลายคนก็ตายในป่า (ไม่จบ) หลายคนก็ต้องใช้เวลานาน หรือหลายคนที่เป็นเก่งจริง แม้จะถูกปล่อยเกาะ แต่เขาก็หาทางออกของเขาได้ บางครั้งออกเร็วกว่ากำหนดเสียด้วยซ้ำ

ฝรั่งให้รูปแบบของการวิจัยนี้ว่า เกาะแห่งการวิจัย ซึ่งเป็นการใช้อุปมา-อุปมัย (metaphor) เพราะผู้เรียนเหมือนกับการถูกปล่อยเกาะจริง ๆ ดังรูปที่แสดงข้างล่าง

ที่มา – เอกสารประกอบการทำวิจัยของ Trish McLain Universisty of South Australia

เริ่มต้นด้วยความหวัง (City of hope) มีหัวใจพองโต ไม่นานจบแน่ไม่เกิน 2 หรือ 2 ปี แต่ทำไปได้สักพักก็ไม่รู้จะทำต่อมันมืดอะไรมืด 8 ด้าน ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี จะสำรวจวรรณกรรม (bay of literature) อย่างไรมันช่างเยอะเหลือเกิน, สมมุติฐาน (Hypothesis) ต้องทำอะไรบ้าง, และเรื่องอื่นอีกมากมายแล้วแต่ใครจะเจอ (ดูรูปประกอบ) สุดท้ายก็จะพบหุบเขาแห่งความสิ้นหวัง (Canyon of despair) ไม่เอาแล้วกลับบ้านดีกว่า นั่นคือจุดจบของนักศึกษาวิจัยหลายต่อหลายคน แล้วเราจะทำอย่างไร? มา…มา…จะบอกให้

การจะมีชีวิตรอดเมื่อถูกปล่อยเกาะนั้นเราจำเป็นจะต้องเรียนรู้วิธีการเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดได้ เมื่อเจอสัตว์ร้าย มีเข็มทิศสำหรับบอกทาง การคิดอย่างเป็นระบบ และที่สำคัญที่สุดคือการต้องมีความกล้าที่จะเผชิญ อะไรทำได้ทำไปก่อน ไม่ต้องรอ ไม่ต้องโวยวาย

อาวุธที่สำคัญของการวิจัยคือระเบียบวิธีวิจัย (Research methodology) ส่วนใหญ่ อาจารย์ที่ปรึกษาจะให้คำแนะนำ แต่บางครั้งยังไม่พอ เราต้องศึกษาเองด้วย การได้เรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์ และมีความรู้ทั้งด้านทฤษฏีและปฏบัติ จะช่วยให้พ้นจากการต้องตายภายในเกาะได้และสุดท้ายก็จะจบลงด้วยความภูมิใจในที่สุด

เทคนิคต่าง ๆ นั้น ถ้าอยากจะรู้คอยติดตาม blog นี้ก็แล้วกัน (ใครเป็นคนเขียนเอ่ย !!!!!)

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Academic contents, Tacit Knowledge. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s