ฉันจะกลับไปทำนา – คิดถึงความหลัง

เป็นเด็กบ้านนอก ลูกชาวนา ความประทับใจในชีวิตของการเป็นชาวนายังไม่เลือนหายแม้จะห่างจากท้องนามากว่า 40 ปี มองเห็นฝนตกพรำ ๆ ในหน้าทำนา เด็ก ๆ ออกไปวิ่งเล่นน้ำฝนอย่างไม่กลัวฟ้าผ่า เลี้ยงควายคือหน้าที่หลักสำหรับเด็ก ๆ น้ำออกแก่งก็ขึ้นต้นไม้แล้วกระโดดลงน้ำว่ายขึ้นฝั่ง ทำอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฝนตกครั้งแรก เสียงอึ่งอ่าง กบ เขียด ร้องระงม ผู้ใหญ่ออกไปจับได้เป็นหาบ ๆ ช่างอุดมสมบูรณ์เสียเหลือเกิน มีมากก็ทำการถนอมอาหารไว้กินตอนไม่ใช่หน้านา ในนาข้าวมีปลาให้เราได้จับกินตลอด ผักหลากหลายชนิดหาได้ในท้องนา โดยเฉพาะผักแว่น แม้แต่แมงดาเราก็รู้ว่ามันอยู่ไหน แค่เห็นไข่มันอยู่บนต้นหญ้า ตัวแมงดาอยู่ใต้ต้นไม้นั่นเอง จะหากบสักตัวง่าย ๆ แค่เดินไปตามคันนา กบกระโดดลงน้ำในท้องนา ที่มันไปจะมีฟองน้ำ (ไพ) ผุดขึ้นมา แล้วเราก็ค่อยย่องตามมันไปมันจะอยู่ตรงโคนต้นข้าวนั่งเอง กิจกรรมหลาย ๆ อย่างที่สามารถทำได้ในท้องนา

ถึงหน้าเก็บเกี่ยว มีลมหนาว เราก็ทำว่าวเล่นกัน เกี่ยวข้าวมัดเป็นฟ่อน ๆ ค่อยเก็บเมื่อข้าวแห้งด้วยหลาว(ไม้ไผ่ยาว ๆ) ถึงเวลานวดข้าว (ฟาดข้าว) คนในครอบครัวช่วยกัน กลางคืนเด็ก ๆ เอาฟางมาทำซุ้มโดยใช้คลาดเป็นโครง ผู้ใหญ่ขนข้าวกลับบ้านโดยใช้เกวียน เก็บข้าวไว้ที่ยุ้งข้าว กระบวนการทุกอย่างใช้เวลาหลายเดือนใน 1 ปี ชาวนาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับนา จิตวิญญาณของชาวนาได้หลอมรวมกับนาอย่างแนบแน่น ชาวนาแม้จะมีกินไม่มากมายนักแต่ก็ไม่เป็นหนี้ จำเป็นเมื่อไหร่ก็เอาข้าวไปขาย

เวลาผ่านไปนาไม่เหมือนเดิมแล้ว ผ่านนาทีไรก็นึกย้อนถึงความสุขอดีตเสมอ จากนามาเพื่อตามล่าโลกธรรม (ลาภ ยศ สรรเสริญ โลกียสุข) ได้มาแล้วมันก็อย่างงั้น ๆ แหละ วนอยู่ไม่อย่างไม่รู้จบสิ้น คิดแล้วก็คิด เราเกิดจากลูกชาวนา น่าจะถึงเวลาแล้วควรที่จะกลับไปที่เดิมอีกครั้งในช่วงท้ายของชีวิต ต้องการเรียกสิ่งเก่า ๆ ที่เคยประทับใจในอดีตกลับคืนมา แม้ไม่เต็มร้อย ก็ขอให้ได้ทำบ้าง ทำนาอินทรีย์น่าจะพอทำได้ ตกลงซื้อนาใกล้บ้านเพื่อที่จะไปดูแลได้สะดวก ตอนเริ่มต้นทั้งหมด 7 ไร่ที่ประกอบไปด้วยสระประมาณ 2 ไร่ ทำจริง ๆ ประมาณ 3 ไร่ เป็นนาโยนกล้า

ทำนามาได้แล้ว 1 ฤดูกาล เกี่ยวมือทั้งจ้างและเกี่ยวเอง นวดข้าวเอง สีข้าวกินเอง ด้วยโรงสีขนาดเล็ก ซื้อนาเพิ่มรวมเป็นทั้งหมดประมาณ 9 ไร่ น่าจะเพียงพอสำหรับนาอินทรีย์ ฉันจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ฉันจะกลับไปทำนาอีกครั้งและน่าจะเป็นงานสุดท้ายของฉันเพื่อเติมเต็มความฝันของฉันตั้งแต่เด็กเป็นต้นมา เอ…เราจะตั้งชื่อนาว่าอย่างไรหนอ เอาเป็นว่า “นาตามฝัน” ไปก่อนก็แล้วกัน

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in KonTamNa (คนทำนา), Myself (ข้าฯเอง). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s