ข้าพเจ้าเห็นขยะ

เห็นอย่างที่คนอื่นเห็น แต่คิดไม่เหมือนกับคนอื่นคิด เป็นคำพูดของแฮรี่ ลอร์เรย์น (Harry lorayne) นักพัฒนาความจำและนักพัฒนาความคิดซึ่งเคยพูดไว้ว่าบางคนไปตลาดกลับมาบางคนอาจจะได้อาหาร ได้ไปเที่ยวเล่น บางคนไม่ได้อะไรเลยแต่บางคนได้เรื่องอะไรที่จะมาเขียนเป็นเรื่องเป็นราว ผู้เขียนเข้าไปในเมืองไม่ใช่ไกลที่ไหนแต่เป็นเมืองอุบล ฯ นี่เอง ยิ่งเข้าไปใจกลางเมืองก็ตกกะใจทำไมถึงมีขยะเต็มไปเต็มไปหมดเลยยิ่งถนนสายหลัก แต่ก่อนถนนไม่ค่อยกว้างขยะก็ไม่เยอะขนาดนี้
แต่เดียวนี้ยิ่งขยายถนนไปมากเท่าไรกลับขยะเต็มไปหมดทั้งสองข้างทาง

แต่ที่เห็นขยะเกลื่อนเยอะๆ อีกหลายแห่งคือศูนย์การค้า สี่แยกไฟแดง ขยะที่ว่านี้มีหลากหลายขนาดบางชิ้นก็อยู่กับที่ บางชิ้นก็กำลังเคลื่อนที่ บางชิ้นราคาไม่เบาเลยนะ ราคาเป็นหลายแสนเป็นล้าน หรือหลายล้าน แปลกใจราคาแพงขนาดนี้เขามาทิ้งไว้ให้เกลื่อนกันทำไม?  แต่อย่าถือวิสาสะเอามาเป็นของตัวล่ะโดยจับแน่ออกจากเมืองมาหน่อยขยะก็น้อยลง เออ…ค่อยยังชั่วหน่อย ผู้เขียนอยู่แถวรอบเมือง
ดูแล้วขยะก็มีไม่มากนัก คิดไปคิดมาไอ้เรานี้เพี้ยนไปหรือเปล่า ไอ้ที่เราพาไปไหนมาไหนมันก็คือขยะเหมือนกันนี่หว่า

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Anything (สัมปะปิ-ไร้สาระ), My perspective (คิดอย่างข้าฯ-มองกลับมุม), My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s