ญี่ปุ่น อเมริกัน ไทย

ไปอบรมที่ญี่ปุ่นเมื่อปี 2528 ความรู้นี้อาจจะนานไปสักหน่อย แต่นึกเสียว่าเป็นการย้อนความทรงจำก็แล้วกัน ในช่วงสัปดาห์แรก ของการอยู่ญี่ปุ่นจะมีการปฐมนิเทศก์หรือ orientation มีหลายเรื่องด้วยกันแต่เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมากก็คือการเล่าถึงลักษณะของคนญี่ปุ่นว่าเป็นอย่างไร เขาจะเปรียบเทียบกับคนอเมริกัน ส่วนคนไทยจะโผล่มาอย่างไรแล้วจะเล่าให้ฟัง

การที่จะบอกนิสัยหรือหรือความคิดของคนนั้นสามารถดูได้จากวิธีชีวิต เริ่มต้นด้วยบ้าน บ้านคนญี่ปุ่นมักจะมีรั้วรอบขอบชิด ส่วนบ้านชาวอเมริกันอาจจะมีหรือไม่มี หรือมีก็เป็นแบบหลวม ๆ นั่นหมายความว่าคนญี่ปุ่นจะเป็นคนที่ปกป้องตนเอง เข้าถึงยาก แต่คนอเมริกันเป็นคนคบง่าย เอิ๊กอ๊าก แต่พอเข้าไปดูข้างใน ห้องแต่ละห้องสามารถปรับแต่งได้ ปรับให้เล็กให้ใหญ่ แต่ไม่มีการล๊อกระหว่างห้อง ส่วนอเมริกันนั้นภายในบ้านแต่ละคนจะมีห้องของตัวเอง นั่นอาจจะหมายความได้ว่า เมื่อคบกับคนญี่ปุ่นได้แล้ว (แม้ว่าตอนแรกจะยาก) คนญี่ปุ่นจะเป็นเปิดเผยจริงใจ แต่คนอเมริกันคบง่ายในตนแรก แต่พอคบกันไปนาน ๆ มันเหมือนกับว่ายังไม่อะไรที่เป็นของตัวเองอยู่ เราไม่สามารถเข้าถึงจิตใจลึก ๆ ของเขาได้ ลักษณะของบ้านสามารถบ่งบอกถึงนิสัยใจคอคนเราได้

ที่นี้มาย้อนถึงคนไทยบ้างจะเป็นแบบไหน คนญี่ปุ่นเขาถือเขาว่าเป็นตัวแทนของชาวตะวันออก ส่วนอเมริกันเขาถือว่าเป็นตัวแทนตะวันตก ไทยเราจะเป็นตะวันตกหรือตะวันออก ก่อนนั้นคนไทยไม่มีรั้วรอบขอบชิด บ้านก็โล่ง มีห้องเดียวแบ่งกันอยู่ นั่นอาจหมายถึงว่าคนสมัยก่อนคบง่าย ไว้ใจกัน ไม่มีอะไรจะต้องปกปิด เป็นคนตรง ต่อมาไม่รู้ไปเลียนแบบใคร มีการสร้างบ้านที่มีรั้วรอบขอบชิด (แถมมีหมาดุ ๆ อีกด้วย) เหมือนคนญี่ปุ่น ภายในบ้านแต่ละห้องก็มีห้องเป็นของตัวเอง ล๊อกกรอนอย่างดี ซึ่งเป็นรูปแบบของอเมริกัน ดังน้้นไทยเราจะเอาแบบใครกันแน่ เป้นตัวเองก็ไม่เป็น เราเป็นเช่นที่่ว่าหรือเปล่า?

บ้านของผู้เขียนมีรั้วรอบอยุ่บ้างแต่ไม่แข็งแรง ถ้าเข้าไปในบ้านแม้จะมีห้องหลายห้อง แต่ก็ไม่ีการล๊อกห้อง คนภายในครอบครัวเข้าห้องไหนได้ตลอดเวลา ก็ให้เดาเจ้าของบ้างเอาเองก็แล้วกันว่าเป็นคนเช่นไร?

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s