ย้อนถึงวันซากุระบาน (ที่ญี่ปุ่น)

ตอนนี้ข่าวคราวของญี่ปุ่น เป็นข่าวเศร้า ด้วยเรื่องของแผ่นดินไหว คลื่น Tsunami และเรื่องโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ซึ่งนาน ๆ จะเกิดครั้งหนึ่ง ในขณะเดียวกันเรื่องดี ๆ ของญี่ปุ่นก็จะเกิดทุกปี เช่นเดียวกันหลังข่าวเศร้าก็มีเรื่องดีคือเริ่มเข้าเมษายนแล้วเป็นฤดูของดอกซากุระบาน นั่นอาจจะหมายถึงเรื่องร้าย ๆ จะผ่านไปต่อไปญี่ปุ่นก็จะได้รับแต่สิ่งดี ๆ จากการที่สัมผัสกับคนญี่ปุ่นในระยะหนึ่ง เห็นว่าคนญี่ปุ่นเป็นคนเข้มแข็ง ผู้เขียนเชื่อว่าญี่ปุ่นจะฟื้นตัวได้เร็วอย่างที่เราคาดไม่ถึง

ย้อนไปเมื่อวันที่่ 3 เมษายน 1985 (2528) หรือประมาณ 26 ปีที่แล้ว ผู้เขียนได้มีโอกาสไปญี่ปุ่นด้วยทุน JICA ให้ไปอบรมด้าน Welding Technology ที่มหาวิทยาลัย Nagoya ประเทศญี่ปุ่น เป็นเวลา 9 เดือน ตอนไปเป็นช่วงนี้ที่เดียว เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งเครื่องบิน ครั้งแรกที่ไปญี่ปุ่น (แล้วจะเล่าแต่ละเรื่องในโอกาสต่อไป) ตอนนี้เอาเรื่องของซากุระเสียก่อน พอถึงโตเกียววันแรกหนาวมาก เห็นต้นไม้อะไรอะไรก็ไม่รู้มีแต่กิ่งคล้าย ๆ ต้นไม้ตาย แต่พอไม่กี่วันตนไม้เหล่านั้นออกดอกสวยงามมาก ดังรูป ขอยืมจาก matichon online

ไปซื้อกล้องมาถ่าย ซึ่งก็เป็นกล้องอันแรก เอ..ยี่ห้ออะไรหนอ ช่างเถอะลืมยี่ห้อแล้วไม่ใช่กล้องยี่ห้อดังอะไร คิดเป็นเงินไทยประมาณ 2000 บาท เป็นกล้อง auto focus หรืออัตโนมัติ หรือญี่ปุ่นเขาเรียกว่า บักกะจ่อง (แปลว่ากล้องปัญญาอ่อน) ใส่ฟิมล์ม้วนแรกเข้าไป (36 ภาพ) ถ่ายซากุระเยอะแยะเลยแต่พอนำไปอัด ปรากฏว่าใส่อย่างไงไม่รู้ ไม่มีรูป ดอกซากุระสักใบเลย จึงไม่ได้ดอกซากุระจากมือของตัวเอง จึงขออนุญาตยืมจาก matichon online เพื่อประกอบการเขียนบทความนี้

ในช่วงดอกซากุระบาน เห็นคนญี่ปุ่นพาลูก จูงหลาน เอาข้าวปลาอาหารไปกินกันในตอนเย็น (แม้อากาศจะหนาว) แต่ละกลุ่มก็จะเอาเชื่อกฟางมากั้นกลุ่มของตัวเอง เห้นแล้วเขาน่าจะมีความสุข การบานของดอกซากุระก็บานไม่พร้อมกันในแต่ละจังหวัด เพราะหลังจากที่โตเกียวโรยแล้ว ก็ยังเห็นที่อื่นบานอีก จริง ๆ บ้านเราน่าจะมีดอกไม้อะไรสักชนิดให้บานเต็มพื้นที่เมืองไทยเลย จะเป็นดอกคูน ดีไหมเอ๋ย?

เห็นข่าวเกี่ยวกับซากุระบาน ก็อดที่จะเขียนออกมาไม่ได้ จริง ๆ แล้วผู้เขียนจะมีเรื่องอะไรที่เขียนเกี่ยวกับญี่ปุ่นอยู่พอสมควรเพราะตั้งแต่วันแรกที่ไปผู้เขียนได้เขียนบันทึกส่วนตัวโดยใช้ air mail letter ส่งกลับบ้านวันละ 1 ฉบับ คงจะได้เวลาเอามาปัดฝุ่นเขียนสักหน่อยแล้ว

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in My writings (งานเขียนของข้าฯ). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s