อะไร ๆ ก็เสดถะกิด (เศรษฐกิจ)

อยากเขียนเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้จังหวะของการเขียนสักที ตอนนี้เป็นจังหวะดี ที่อเมริกาซึ่งถือว่าเป็นเจ้าแห่งเศรษฐกิจของโลกเกิดปัญหาด้านเศรษฐกิจ ต้องหาเงินใช้หนี้เงินยืม (ไม่รู้ยืมใคร) เออ….เศรษฐี…เป็นหนี้ก็มีในโลกด้วย

ไม่ได้เรียนเสดถะสาด เสดถะเสื่ออะไรมาหรอก ใช้แต่ความรู้สึกของตัวเองทั้งนั้นแหละ แต่ก็อยากจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องเศรษฐกิจบ้าง แค่ได้ยินนักการเมืองหาเสียง ก็ตะหงิด ๆ แล้ว คงไม่ได้ว่าแต่นักการเมืองบ้านเราเท่านั้นนะ แต่นักการเมืองทั่วโลกที่มีลักษณะเหมือน ๆ กัน พอจะหาเสียงเลือกตั้งที ก็บอกว่าตัวเองเก่งด้านเศรษฐกิจ ไม่เว้นแม้แต่อเมริกา เอ้า…ไหนบอกว่าเชียวชาญนัก เชี่ยวชาญหนาเป็นหนี้มันเสียเลย (หรือว่าเป็นหนี้มันคือเศรษฐกิจดี)

เอามาบ้านเราดีกว่า ไม่รู้ว่าเศรษฐกิจดีหรือไม่ดี แต่ก็มีการบ่นว่าข้าวของแพงทุกยุค ทุกสมัย มีสมัยไหนบ้าง ที่คนบอกว่าข้าวของถูกเป็นบ้าเลย ช่วยบอกหน่อย พอเป็นอย่างนี้ ก็มีนักการเมืองป่าวประกาศว่าตัวเองจะมาแก้ปัญหาเศรษฐกิจ (เศรษฐกิตของตัวเองหรือเปล่า?) ปัญหาเศรษฐกิจนี่มันจะเหมือนกับด้ายพันกันหรือเปล่า..ว่ะ เพราะเห็นยิ่งแก้มันยิ่งยุ่ง การที่ข้าวของแพงมันก็ขึ้นไปตามรายได้ไม่ใช่หรือ สมัยก่อน ข้าวของราคาก็ไม่ได้มีราคามาก มันก็เป็นสัดส่วนของมัน พอรายได้มากมันก็ราคามากขึ้น ถ้าจะบอกว่าข้าวแกงต้อง 5 บาทเหมือนเมื่อยี่สิบปีก่อน แล้วเงินที่เหลือจะไปทำอะไร

มีพระอาจารย์ท่านได้สอนไว้ว่า มีการพูดกันแต่เรื่องเศรษฐกิจ ๆ โดยไม่พูดถึงเรื่องศีลธรรมเลย นั่นคือความหายนะแห่งมนุษยชาติ น่าจะจริงของท่าน เพราะเริ่มจะมีเค้าลางแห่งความหายนะเข้ามาแล้วเพราะไม่ว่ายุโรป อเมริกา อเมริกาใต้ กลาง ออก ตก ก็ประสบปัญหาเศรษฐกิจเหมือนกัน การจะมีเศรษฐกิจดี นั่นก็น่าจะไม่ได้หมายถึงเงิน หรือจะเรียกอะไรก็แล้วแต่ตามประเทศนั้น ๆ ถ้ามีมากก็คือเศรษฐกิจดี ถ้ามีน้อยก็คือเศรษฐกิจเลว อย่างนั้นหรือ?

พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า ทรัพย์แท้ ของคนเรานั้นประกอบไปด้วย 6 องค์ประกอบ อันได้แก่ ศรัทธา ศีล หิริ โอตัปปะ จาคะ ปัญญา (ไม่ได้เอ่ยถึง บาท ดอลล่าร์ ฯลฯ) อะไรพวกนั้นเลย พวกสกุลเงินต่าง ๆ นั้นมีการเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามแต่ยุคสมัย บางสมัยก็มีค่า บางสมัยก็ไม่มีค่า แต่ทรัพย์แท้ของพระพุทธองค์นั้นมีค่าเสมอ แม้เวลาจะเปลี่ยนไปอย่างไร ถึงข้ามภพข้ามชาติก็ยังได้ (ถ้าใครเชื่อ) สำหรับผมแล้วเชื่อแน่นอน คนสามารถที่จะทำให้เศรษฐกิจดี ได้ทุกคน ถ้ามีทรัพย์แท้ ดั่งที่พระพุทธองค์ทรงสอน ยิ่งคนมีทรัพย์แท้มาก สังคมยิ่งสงบสุข และมีกันได้ทุกคนไม่ต้องแย่งกัน ไม่ต้องไปแบ่งกับใคร ใครก็แย่งไปก็ไม่ได้ โอ…ช่างเป็นทรัพย์ที่ประเสริฐจริง ๆ

เขียนไปตามประสาคนมีความรู้ด้านเสดถะกิด งู ๆ ปลา ๆ เงินก็อยากได้บ้างตามมีตามเกิด ถ้าไม่ได้ก็ไม่ซีเรียสอะไร ขอใช้ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง และจะสะสมทรัพย์แท้ที่พระพุทธองค์ประทานให้นี้แหละ ไปจนกว่าจะตาย ใครจะเอาหรือไม่เอาก็แล้ว…แต่

About these ads

About เพียรพอเพียง

เขียนอะไรที่อยากจะเขียน เป็นคนชอบเขียนหนังสือ เขียนอะไรไปตามเรื่อง แล้วแต่จะนึกคิดได้ เนื้อหาหลากหลายทั้งธรรมะ ตลกขบขัน ความคิดสร้างสรรค์ วิชาการ ไม่ใช่วิชาการ อาจจะมีบทหน้งละครบ้าง (แต่ยังไม่ทำ)
This entry was posted in Diary - comments, My perspective (คิดอย่างข้าฯ-มองกลับมุม). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s